കണ്ണീരോർമ്മകളിലും ചിരിക്കുന്ന റൂണ !!

നാൽപ്പതു മിനുട്ട് മാത്രം ദൈർഘ്യമുള്ള ഒരു ഇമോഷണൽ ഡോക്യുമെന്ററിയാണ് 'Rooting For Roona'. റൂണയെ കുറിച്ച് മുൻപ് ഒരു ലേഖനം വായിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അവളെ ഇങ്ങനൊരു ഡോക്യൂമെന്ററിയിലൂടെ കണ്ടറിഞ്ഞപ്പോൾ ഹൃദയം വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കൊണ്ടേയിരുന്നു. നാൽപ്പത് മിനുട്ടു നീണ്ട കാഴ്ചയിൽ എത്ര തവണ കരഞ്ഞു എന്നറിയില്ല. പക്ഷേ ഓരോ കാഴ്ചയിലും അവൾ മനസ്സിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തു വന്നു. വേദനകൾ സഹിക്കുന്നതിനിടയിലും ഒരു ചിരിയിലൂടെ കാണുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും മകളായി മാറാൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു.

തലച്ചോറിൽ വെള്ളം നിറയുന്ന അസുഖവുമായി ജനിച്ചു വീണ റൂണയുടെ ഒരു ഫോട്ടോ 2013 ൽ വൈറലാകുകയുണ്ടായി.

അന്നവൾക്ക് 17 മാസം മാത്രം പ്രായം. 94 സെന്റിമീറ്റർ വലിപ്പമുള്ള വലിയ തലയും കുഞ്ഞുടലുമായി കിടക്കുന്ന റൂണയുടെ ഫോട്ടോ സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ലോക ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി.

ലോകത്തിന്റെ നാനാ ഭാഗത്ത് നിന്നും അവൾക്ക് വേണ്ട സഹായങ്ങൾ പറന്നെത്തി. വിദഗ്‌ദ്ധ ചികിത്സയിലൂടെ അവളുടെ അസുഖം മാറ്റിയെടുക്കാനാകുമെന്ന് ഡോക്ടർമാർ പ്രത്യാശ നൽകി.

ത്രിപുരയിലെ അഗർത്തലക്കടുത്തുള്ള ജിരാനിയ ഖോള എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിനപ്പുറം വലിയ ഒരു ലോകമുണ്ടെന്ന് അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. അബ്ദുളും ഫാത്തിമയും മകൾ റൂണക്ക് വേണ്ടി ലോകത്തിന്റെ ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ തയ്യാറായി. റൂണയോട് അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന നിരുപാധികമായ സ്നേഹവും കരുതലും റൂണയെ വേദനകൾക്കിടയിലും കൂടുതൽ ശക്തയാക്കി കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഡൽഹിയിലെ ചികിത്സാ കാലത്ത് അഞ്ചു മാസങ്ങൾക്കിടെ നിരവധി സർജറികൾക്ക് അവൾ വിധേയമായി. 94 സെന്റിമീറ്ററിൽ നിന്നും 58 സെന്റിമീറ്ററിലേക്ക് അവളുടെ തല ചുരുങ്ങി വന്നപ്പോൾ അത് പ്രതീക്ഷയുടെ പുതിയ ആകാശമായി മാറി. ഡൽഹി ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ആയി ത്രിപുരയിലെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വരുമ്പോൾ ഒരു ഗ്രാമം മുഴുവൻ അവളെ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരികളോടെ സ്വീകരിച്ചു.

റൂണയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാർത്തകൾ മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങൾ ഒരു കാലത്തിന് ശേഷം കാര്യമായി പരിഗണിച്ചില്ലെങ്കിലും അവളുടെ ദൈനം ദിന ജീവിതം ഡോക്യൂമെന്ററിയിലേക്ക് വേണ്ടി നിരന്തരം പകർത്തപ്പെട്ടു. ഡോക്യൂമെന്ററി സംവിധായിക പവിത്ര ചലത്തിനും കൂട്ടർക്കും അക്കാലയളവിൽ റൂണയോടും കുടുംബത്തോടും വല്ലാത്തൊരു ആത്മബന്ധം രൂപപ്പെട്ടു.

2014 കാലത്ത് റൂണ കൂടുതൽ സന്തോഷവതിയായി കാണപ്പെട്ടു. റൂണ ഒരിക്കൽ പോലും സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിലും അവൾ വളരെ ഭംഗിയായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എല്ലാവരോടും ആശയ വിനിമയത്തിലേർപ്പെടുമായിരുന്നു. റൂണയും ഫാത്തിമയുമായുള്ള ഗാഢമേറിയ സ്നേഹ നിമിഷങ്ങളെല്ലാം തന്നെ ഡോക്യൂമെന്ററിയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച സീനുകൾ കൂടിയായി മാറി.

2016 ൽ റൂണക്ക് തുണയായി ഒരു കുഞ്ഞനുജൻ കൂടി വന്നു. റൂണയുടെ അവസാന ഘട്ട സർജറി നടത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഫാത്തിമക്കും അബ്ദുളിനും ഉണ്ടായിരുന്ന ഭയങ്ങൾ പലതായിരുന്നു. ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്‌താൽ ഇപ്പോഴുള്ള റൂണയെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് അവർ അതിയായി ആശങ്കപ്പെട്ടു.

നിരന്തരമായ നിർബന്ധങ്ങൾക്ക് ശേഷം 2017 ൽ റൂണയെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് എത്തിക്കുകയുണ്ടായി. പക്ഷെ അവൾക്ക് ചിക്കൻപോക്സ് പിടിപെട്ടിരുന്ന കാരണം കൊണ്ട് ഓപ്പറേഷൻ നടത്താനായില്ല.

ചിക്കൻ പോക്സ് മാറിയ ശേഷം റൂണയെ ചികിത്സിക്കാമെന്നും അവൾ പൂർണ്ണമായും ആരോഗ്യവതിയായി ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുമെന്നുമൊക്കെയുള്ള ഡോക്ടർമാരുടെ മറുപടികളിൽ ഫാത്തിമ ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. പക്ഷേ ആ സന്തോഷത്തിനൊന്നും തുടർ അവസരങ്ങൾ നൽകാതെ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അവൾ എല്ലാ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും എന്നന്നേക്കുമായി വിട വാങ്ങി.

ഒരു സിനിമയിലായിരുന്നെങ്കിൽ ക്ലൈമാക്സ് മാറ്റിയെഴുതപ്പെടുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇവിടെ അബ്ദുളും ഫാത്തിമയും പവിത്രയുമടക്കം റൂണയെ സ്നേഹിച്ച എല്ലാം മനുഷ്യരും ഏറ്റവും നിസ്സഹായരായി നിന്ന് പോവുകയാണുണ്ടായത്. 

റൂണയുടെ വേർപാടിന് ശേഷമുള്ള അബ്ദുളിന്റെയും ഫാത്തിമയുടെയും ജീവിതം ഇപ്പോഴും പതറാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ പോകുകയാണ്. റൂണയുടെ കുഞ്ഞനുജൻ അക്തറിന്റെ മുഖത്തെ ചിരിയിൽ റൂണയുടെ അതേ ചിരി കാണാം.

ഇന്നും തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി വന്നു പോയി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന റൂണയെ കുറിച്ച് ഫാത്തിമ വാചാലയാകുന്നത് കാണുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കണമോ കരായണമോ എന്നറിയാതെ മനസ്സ് വിങ്ങുന്നത് നമുക്ക് മാത്രമാണ്. 

റൂണ നമുക്കെല്ലാം ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്..പല അർത്ഥങ്ങളിൽ !!

'Rooting For Roona' എന്ന ഡോക്യൂമെന്ററി കാണാതെ നിങ്ങൾക്ക് സ്കിപ് ചെയ്തു പോകാം. പക്ഷേ റൂണയെ അറിയാതെ പോകരുത് ഒരാളും. 

-pravin-

കണ്ടിരിക്കാവുന്ന ഒരു ഹലാൽ സിനിമ !!

സിനിമയും ടിവിയുമൊക്കെ ഹറാമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന മുസ്‌ലിം സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സക്കറിയയുടെ 'ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി' യെ രാഷ്ട്രീയ വായനക്കപ്പുറം വ്യക്തിപരമായ ഓർമ്മകളിലൂടെയാണ് ഞാൻ ആസ്വദിച്ചത്. 

2000 കാലത്ത് സുഹൃത്തായ കമാലിന്റെ കൂടെ സോളിഡാരിറ്റിയുടെ ടാബ്ലോ ഷോക്ക് പോയതും, കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ SIO യുടെ ഒരു സംവാദ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുത്തതുമടക്കമുള്ള പല സംഭവങ്ങളെ കുറിച്ചും ഓർത്തു പോയി. രാഷ്ട്രീയപരമായി യോജിക്കാനും വിയോജിക്കാനുമുള്ള പല കാര്യങ്ങളുമുണ്ടെങ്കിലും ഈ സിനിമയെ ഒരു സംഘടനാ സിനിമ മാത്രമായി ഒതുക്കി വിലയിരുത്തുന്നതിനോട് യോജിപ്പില്ല. 

വിശ്വാസപരമായി തെറ്റാണെന്ന് പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഒരു കലാരൂപത്തെ ഒരേ സമയം ഇഷ്ടപ്പെടുകയും എന്നാൽ വിശ്വാസത്തിനപ്പുറം ആ കലാരൂപത്തെ കൊണ്ട് നടക്കാനാകില്ല എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രത്യേക തരം കലാസ്വാദകർ നമുക്കിടയിലുണ്ട് എന്നത് വസ്തുതയാണ് എന്നിരിക്കെ ഈ സിനിമ കാണിച്ചു തരുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ എന്തിന് മടിക്കണം ? 

സിനിമയെന്നാൽ ഹറാം എന്ന് ഒറ്റയടിക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നവരൊക്കെ വലിയ തോതിൽ മാറി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ഹോം സിനിമകൾ സജീവമായ ഒരു കാലയളവിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നമുക്കിടയിൽ തന്നെയുള്ളവർ പല പല കഥാപാത്രങ്ങളായി വന്നപ്പോഴാണ് പ്രാദേശികതക്ക് ഒരു സിനിമയിൽ എത്ര മാത്രം ഭംഗി നൽകാൻ സാധിക്കും എന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

ഇതേ പ്രാദേശികതയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തന്നെയാണ് സക്കറിയയുടെ സുഡാനി ഒരു മുഴുനീള കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. പക്ഷേ സുഡാനിയോളം കഥാതന്തുവോ പ്രമേയ സാധ്യതയോ ഇല്ല എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രാദേശികതയിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി പോകുന്നുണ്ട് 'ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി'.

സിനിമ പിടിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ പടച്ചവനെ പോലും കാര്യം പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കാനും ബോധ്യപ്പെടുത്താനും സാധിക്കും പക്ഷേ സംഘടനാ നേതാക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ അതൊന്നും നടപ്പില്ല എന്ന് പറയുന്നുണ്ട് ഷറഫുവിന്റെ തൗഫീഖ്. ഇതിൽ തന്നെയുണ്ട് കലയോടുള്ള സംഘടനയുടെ നിലപാടും കലാപ്രേമിയായ സംഘടനാ പ്രവർത്തകന്റെ അവസ്ഥയും.

കലക്ക് ഒരു ഓപ്‌ഷൻ മാത്രമല്ല ഉള്ളത്, കല ഒരു ദിശയിലേക്കുള്ള ഒരു പാത മാത്രമല്ല എന്നൊക്കെയുള്ള തൗഫീഖിന്റെ വാദങ്ങളോട് യോജിക്കാം വിയോജിക്കാം. പക്ഷേ കല തന്നെ ഹറാമാണെന്ന ചിന്തയെ വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ കലയെ ഹലാലായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കുമെങ്കിൽ അത് നല്ലതാണെന്ന് പറയാനേ തോന്നുന്നുള്ളൂ.

ഇത്രയേറെ പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ട് സിനിമ കാണാനും സിനിമയെടുക്കാനും നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗം പേരുടെ മനസികാവസ്ഥകളും ചിന്തകളുമൊക്കെ അഭ്രപാളിയിൽ ആവിഷ്ക്കരിക്കാനും ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വേണ്ടേ ? ആ നിയോഗം സക്കറിയക്കും മുഹ്‌സിനും കിട്ടിയതിന് പിന്നിൽ അവരുടെ തന്നെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ ഏറെയുണ്ടാകും എന്ന് കരുതുന്നു.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = സുഡാനി ഫ്രം നൈജീരിയയോളം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും കണ്ടിരിക്കാവുന്ന ഒരു നാടൻ സിനിമയായി തന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടു സക്കറിയയുടെ 'ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി'.ഗ്രേസ് ആന്റണി, ജോജു, ഇന്ദ്രജിത്ത്, ഷറഫു, അഭിറാം, പിന്നെ റഹീം സാഹിബ് ആയി വന്നയാളടക്കം എല്ലാവരും നന്നായിരുന്നു.

*വിധി മാർക്ക് = 5/10

-pravin-

Bab'Aziz - സംഗീതവും സഞ്ചാരവും ആത്മാന്വേഷണവും !!

അതി മനോഹരമായ ദൃശ്യാവിഷ്ക്കാരം കൊണ്ട് ആഴമേറിയ ചിന്തകളിലേക്ക് മനസ്സിനെ കൊണ്ട് പോകുന്ന ഒരു ടുണീഷ്യൻ അറബ് സിനിമയാണ് 'ബാബ് അസീസ്'.

ഇറാനിയൻ സൂഫി ദർശനങ്ങളുടെയും നൃത്തങ്ങളുടെയുമൊക്കെ അകമ്പടിയോടെയാണ് 'ബാബ് അസീസ്' അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ഒരു സിനിമാ ആസ്വാദനത്തേക്കാളുപരി ഒരു ദിവ്യാനുഭൂതിയാണ് 'ബാബ് അസീസി'ന്റെ സ്‌ക്രീൻ കാഴ്ചകൾ തരുന്നത് എന്ന് പറയാം.

അന്ധനും വൃദ്ധനുമായ ബാബ് അസീസും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊച്ചു മകൾ ഇഷ്ത്താറും കൂടി ദൂരെ എങ്ങോ നടക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരു സൂഫി സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വേണ്ടി മരുഭൂമിയിലൂടെ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രംഗത്തിൽ നിന്നാണ് സിനിമയുടെ തുടക്കം.

യാത്രാ മദ്ധ്യേ ബാബ് അസീസ് ഇഷ്ത്താറിന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന രാജകുമാരന്റെ കഥ സിനിമയെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭൗതിക ലോകത്തെ കാഴ്ചകളും സുഖങ്ങളുമൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് ബോധി വൃക്ഷ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനോദയം സിദ്ധിച്ച ശ്രീ ബുദ്ധനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് ബാബ് അസീസിന്റെ കഥയിലെ രാജകുമാരൻ.

കഥയിലെ രാജകുമാരനെ പോലെ തന്നെ അവരുടെ യാത്രക്കിടയിൽ വച്ച് കണ്ടു മുട്ടുന്ന ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും സിനിമയിൽ ഓരോ നിയോഗങ്ങൾ ഒരുക്കി കൊടുക്കുന്നു സംവിധായകൻ.

മനുഷ്യ മനസ്സുകളിലെ ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളും വികാരങ്ങളും ചിന്തകളും തൊട്ട് പരമമായ ജീവിതവും മോക്ഷവും സത്യവുമൊക്കെ പ്രതീകാത്മകമായ രംഗങ്ങളിലൂടെയും ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെയുമൊക്കെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട് സിനിമയിൽ.

മരുഭൂമിയുടെ കഥാ പശ്ചാത്തലത്തെ അതിനായി അത്ര കണ്ടു പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ സംവിധായകന് സാധിക്കുന്നുണ്ട്.

ജീവിതത്തെ കുറിച്ചെന്ന പോലെ മരണത്തെ കുറിച്ചും മനോഹരമായി പറഞ്ഞു വെക്കുന്നുണ്ട് 'ബാബ് അസീസ്'. കഥ കൊണ്ടും കാഴ്‌ച കൊണ്ടും മാത്രമല്ല ചിന്തകൾ കൊണ്ട് കൂടി ആസ്വദിക്കേണ്ട സിനിമ എന്ന നിലക്കാണ് 'ബാബ് അസീസ്' വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നത്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ചിന്തകൾ കൊണ്ടും അവതരണം കൊണ്ടും മനോഹരമായ ഒരു സിനിമ.

*വിധി മാർക്ക് = 8/10

-pravin-

Breathe - Into the Shadows (Web Sereis - 12 Episodes )

സ്വന്തം മകന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി മറ്റുള്ളവരെ കൊല്ലുന്ന അച്ഛൻ കഥാപാത്രമായിരുന്നു ആദ്യ പതിപ്പിലെങ്കിൽ, കിഡ്നാപ്പ് ചെയ്യപ്പെട്ട മകളെ തിരികെ കിട്ടാൻ വേണ്ടി കൊലപാതകികളായി മാറുന്ന അച്ഛനമ്മമാരാണ് രണ്ടാം പതിപ്പിൽ. 

ദ്വന്ദവ്യക്തിത്വം പ്രമേയവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട സിനിമകളിൽ നിന്നൊക്കെ വ്യത്യസ്തമായി ഈ കഥയിൽ രണ്ടു വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെയും ഇമോഷണൽ സൈഡെല്ലാം നന്നായി വർക് ഔട്ട് ആയിട്ടുണ്ട്. 

ആദ്യ പതിപ്പിൽ മാധവന്റെ ഡാനിയും അമിത് സാധിന്റെ കബീർ സാവന്തും തമ്മിലുണ്ടായ ത്രില്ലടിപ്പിക്കുന്ന ആ ഒരു കെമിസ്ട്രി രണ്ടാം പതിപ്പിൽ അത്ര കണ്ട് ഇല്ലാതെ പോയി. ലോജിക്കിന്റെ കാര്യത്തിലും കല്ല് കടികൾ ഉണ്ട്. 

അഭിഷേക് ബച്ചന് സിനിമകളിലൂടെ കിട്ടാതെ പോയ ഒരു സ്‌ക്രീൻ പ്രസൻസ് നൽകാൻ Breathe- Into the shadows ക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയാം. നിത്യാമേനോൻ, അമിത് സാധ് എല്ലാവരും നന്നായിട്ടുണ്ട്. 

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = 'Breathe' ആദ്യ പതിപ്പിനോളം മികച്ചതായി തോന്നിയില്ലെങ്കിലും 12 എപ്പിസോഡുകളും ഒട്ടും മുഷിമിപ്പിച്ചില്ല. 

*വിധി മാർക്ക് = 7/10 

-pravin-

Cargo

ഓസ്‌ട്രേലിയയുടെ ഉൾപ്രദേശങ്ങളിൽ എവിടെയോ ഒരു മഹാമാരി കാലത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്.

കാലവും ദേശവും ഏതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കാതെ കഥാപശ്ചാത്തലത്തിന് ഒരു വല്ലാത്ത നിഗൂഢത അനുഭവപ്പെടുത്തി കൊണ്ടുള്ള തുടക്കം പിന്നീട് പതിയെ പതിയെ സാഹചര്യത്തിന്റെ ഭീകരത വെളിപ്പെടുത്തി തരുകയാണ്.

സോംബി സിനിമകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെടുത്താമെങ്കിലും ഒരു മുഴുനീള സോംബി സിനിമയല്ല 'Cargo'. കഥാസാഹചര്യത്തിന്റെ ഭീകരതയേക്കാൾ കുഞ്ഞു മകളോടുള്ള അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹവും കരുതലുമാണ് പ്രേക്ഷകനെ ആകർഷിക്കുന്നത്. 

ഒന്നുമറിയാത്ത മകളെ മഹാമാരിക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാതെ അവളെ സുരക്ഷിതയാക്കാനുള്ള ഒരു അച്ഛന്റെ സമയബന്ധിതമായ യാത്ര കൂടിയായി മാറുന്നുണ്ട് 'Cargo'. 

ഒരു ഹൊറർ കഥാപാശ്ചാത്തലത്തിൽ പറഞ്ഞവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഒരു ഇമോഷണൽ ഡ്രാമയുടെ സാധ്യതകളെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട് സംവിധായകൻ. 

ആസ്ട്രേലിയൻ ഉൾപ്രദേശ ഭൂപ്രകൃതിയെ നിഗൂഢമായി പകർത്തിയെടുത്ത ഛയാഗ്രഹണവും സിനിമക്ക് നല്ല പിന്തുണ നൽകി. ഏറ്റവും മികച്ച സിനിമയെന്ന നിലക്കല്ലെങ്കിൽ കൂടി കാണുന്നവനെ സംതൃപ്തി പെടുത്തുന്നതും അതൊക്കെ തന്നെ. 

മകളെ സുരക്ഷിതയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അച്ഛൻ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടവും ദയനീയതയും നിസ്സഹായതയുമൊക്കെ അത്ര മേൽ വൈകാരികമായി അവതരിപ്പിച്ചു പ്രതിഫലിപ്പിച്ച മാർട്ടിൻ ഫ്രീമാൻ തന്നെയാണ് 'Cargo' യിലെ താരം. ക്ലൈമാക്സ് സീനുകളിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ ആ അച്ഛൻ നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് കയറി പോകുക തന്നെ ചെയ്യും. 

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സോംബി സിനിമ. 

*വിധി മാർക്ക് = 6.5/10 

-pravin- 

പുതുമക്കിടയിലും ബോറടിപ്പിച്ച കാർഗോ !!

മരണാനന്തരം മനുഷ്യന് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന ചിന്തക്ക് ഭാവനാപരമായി ഒരുപാട് സാധ്യതകൾ ഉണ്ട്.

മതങ്ങളിലൂടെ പറഞ്ഞു കേട്ട് ശീലിച്ച മരണാനന്തര ജീവിതവും ആത്മാവും പ്രേതവും സ്വർഗ്ഗവും നരകവുമടക്കമുള്ള പലതും പിന്നീട് പല സിനിമകളിലും പ്രമേയവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ടത് അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്.

മരണാനന്തര ജീവിതത്തെ വ്യത്യസ്‍തമായി പ്രമേയവത്ക്കരിച്ച ഒരു സിനിമയായിരുന്നു സമീപ കാലത്ത് മലയാളത്തിൽ ഇറങ്ങിയ 'ഇബ്‌ലീസ്'. സമാന പ്രമേയത്തിന്റെ മറ്റൊരു വ്യത്യസ്ത അവതരണമാണ് 'കാർഗോയി'ലും ഉള്ളത്.

ഭൂമിയിൽ മരിച്ചവരെ മറ്റൊരു സ്‌പേസ്ഷിപ്പിലേക്ക് കാർഗോ ആയി എത്തിച്ച ശേഷം അവരെ അടുത്ത ജന്മത്തിലേക്ക് തയ്യാറെടുപ്പിക്കുന്ന Post Death Transition Services എന്ന പ്രക്രിയയാണ് സിനിമയിൽ കാണിക്കുന്നത്.

തങ്ങൾ എങ്ങിനെ മരിച്ചു പോയി എന്ന് മരിച്ചവർക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്ത ശേഷം അവരുടെ പഴയ ഓർമ്മകളെയൊക്കെ ഇല്ലാതാക്കി കൊണ്ട് അടുത്ത ജന്മത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കുകയാണ്.

ഇത്തരത്തിൽ രസകരവും ത്രില്ലിങ്ങുമായ ഒരു കഥാതന്തുവും പ്രമേയവുമൊക്കെ കിട്ടിയിട്ടും മികച്ച ഒരു തിരക്കഥയുടെ പിൻബലമില്ലാതെ പോകുന്നിടത്താണ് 'കാർഗോ' നിരാശയാകുന്നത്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = മിത്തോളജിയുടെയും സയൻസിന്റെയുമൊക്കെ ഒരു ഫ്യൂഷൻ ഫിക്ഷൻ വർക്ക് എന്ന് പറയാവുന്ന ഒരു സിനിമ തന്നെയെങ്കിലും കാണുന്നവനെ ഒട്ടും തന്നെ എൻഗേജ് ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല 'കാർഗോ'ക്ക് . ആശയപരമായോ അവതരണപരമായോ പൂർണ്ണതയില്ലാത്ത സിനിമയായി ഒതുങ്ങുന്നു സിനിമ.

*വിധി മാർക്ക് = 4/10

-pravin-

അശോകൻ വൻ ശോകമാണ് !!

ജാതക ദോഷം കാരണം കല്യാണം നടക്കാതിരിക്കുന്നതും, ആ ദോഷം മാറ്റാൻ വിചിത്രമായ പ്രതിവിധികൾ ചെയ്യുന്നതുമൊക്കെ പല സിനിമകളിലായി കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതെല്ലാം ഒരു മുഴുനീള സിനിമയിലേക്ക് വേണ്ടി ഇത്ര മേൽ വലിച്ചു നീട്ടി അവതരിപ്പിച്ചു കാണുന്നത് 'മണിയറയിലെ അശോകനി'ലാണ്. 

അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറക്ടർ ആകാൻ വേണ്ടി ഈ സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കാൻ വന്ന അനുപമയെ മനസ്സിലാക്കാം, സ്വയം നായകനാകാൻ വേണ്ടി പണം ഷെയറിട്ട ഗ്രിഗറിയെയും മനസ്സിലാക്കാം, പക്ഷേ ദുൽഖർ എന്തിനായിരിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ എന്ത് കണ്ടിട്ടാകും പണം മുടക്കിയത് എന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. 

ഈ അടുത്ത കാലത്ത് OTT റിലീസായ മലയാളം സിനിമകളിൽ ഇത് പോലെ വെറുപ്പിച്ച മറ്റൊരു സിനിമയില്ല എന്ന് കട്ടായം പറയുന്നു. 'മണിയറയിലെ അശോകൻ' എന്നതിന് പകരം വല്ല 'വാഴത്തോട്ടത്തിലെ അശോകൻ' എന്നായിരുന്നു പേരെങ്കിൽ സിനിമ ആ പേരിനോടെങ്കിലും നീതി പുലർത്തി എന്ന് പറയാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ അതുമില്ല. 

ഒന്നും നടക്കാതെ വരുമ്പോൾ എല്ലാവരും ചുമ്മാ പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗ് ഉണ്ട് -ആ നേരം രണ്ടു വാഴ വച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന്. ആ ഡയലോഗ് ഈ സിനിമ കണ്ടു തീരുമ്പോൾ ഒരു വിധപ്പെട്ട പ്രേക്ഷകരൊക്കെ പറയും. ഒരു പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ദുൽഖർ പോലും.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = നല്ല പച്ചപ്പും, നാട്ടിൻപുറ വിശേഷങ്ങളും, ശാലീനതയുമൊക്കെ വേണ്ടോളം ചേർത്തുള്ള അസ്സലൊരു നാടൻ ദുരന്തം എന്ന് തന്നെ പറയാം. 

*വിധി മാർക്ക് = 3/10 

-pravin- 

C u Soon - പരീക്ഷണാത്മക ത്രില്ലർ സിനിമ !!

പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ചിത്രീകരിച്ച സിനിമ എന്ന് അനുഭവപ്പെടുത്താത്ത വിധം കഥാപരവും അവതരണപരവും സാങ്കേതികപരവുമായ ഒരു സിനിമയിലെ എല്ലാ വശങ്ങളും ഒരു പോലെ മികച്ചു നിന്നതിന്റെ ഫലമാണ് 'C U Soon' ന്റെ ആസ്വാദനപരമായ വിജയം.

മൊബൈൽ സ്‌ക്രീൻ കാഴ്ചകളിലൂടെ രണ്ടു വ്യക്തികൾ തമ്മിൽ ഓൺലൈനിൽ പരിചയപ്പെടുന്നതും അവരുടെ ബന്ധം വികസിപ്പിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഉറ്റു നോക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കി കൊണ്ടുള്ള തുടക്കം തന്നെ മതി 'C U Soon' വേറിട്ട ഒരു സിനിമ തന്നെ എന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ.

ജിമ്മി കുര്യനും അനുമോളും കെവിനുമൊക്കെ ഇടയിൽ ഒരു അദൃശ്യ സാന്നിദ്ധ്യമായി പ്രേക്ഷകരെ കൊണ്ട് നിർത്തുന്നുണ്ട് മഹേഷ് നാരായണൻ.

കോവിഡ് കാലത്ത് virtual cinematography യുടെ സാധ്യത ആഴത്തിൽ പഠിച്ചിട്ട് തന്നെയാണ് മഹേഷ് ഈ പണിക്കിറങ്ങിയത് എന്ന് ഓരോ സീനിൽ നിന്നും ഷോട്ടിൽ നിന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

ഉള്ളു പൊള്ളിക്കുന്ന ചില സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെ പ്രമേയവത്ക്കരിക്കുന്നതോടൊപ്പം

ഈ ഡിജിറ്റൽ കാലത്ത് നമ്മുടെയൊക്കെ സ്വകാര്യതയെന്നു പറയുന്നത് ദാ ഇത്രയൊക്കെയേ ഉള്ളൂ എന്ന് ഭീകരമായി ബോധ്യപ്പെടുത്താനും കൂടി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് സിനിമ.

ഏകാംഗ അഭിനയത്തിന്റെ കലർപ്പൊന്നുമില്ലാതെ തീർത്തും റിയലിസ്റ്റിക്കായി പെരുമാറുന്ന പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ട് വേറിട്ട് നിന്നു ഫഹദും റോഷനും ദർശനയുമൊക്കെ.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ഒരു പരീക്ഷണാത്മക സിനിമ എന്ന നിലക്ക് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ത്രില്ലറും മെലോഡ്രാമയുമൊക്കെയായി വിലയിരുത്താം മഹേഷിന്റെ 'C U Soon' നെ.

*വിധി മാർക്ക് = 8/10 

-pravin- 

ത്രില്ലടിപ്പിക്കാത്ത ഒരു പോലീസ് കഥ !

ബോംബെ അധോലകത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ക്രിമിനലുകളെ ഹീറോവത്ക്കരിച്ചു കൊണ്ട് കഥ പറഞ്ഞ സിനിമകൾ ബോളിവുഡിൽ ലാഭം കൊയ്തപ്പോൾ ശോഭ് രാജ്, കരിം ലാല , ചോട്ടാ ഷക്കീൽ , ഹാജി മസ്താൻ , ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിം, വരദരാജൻ മുതലിയാർ തൊട്ടുള്ള പല അധോലോക നേതാക്കൾക്കും സിനിമാക്കാരേക്കാൾ വലിയ ഹീറോ പരിവേഷം കിട്ടുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

2000 കാലത്തിങ്ങോട്ടുള്ള പല ബോളിവുഡ് അധോലോക സിനിമകൾക്കും റഫറൻസ് ആയിട്ടുള്ളത് എഴുത്തുകാരനും പത്രപ്രവർത്തകനുമായ ഹുസൈൻ സെയ്ദിയുടെ പുസ്തകങ്ങളാണ്. അതുൽ സഭർവാളിന്റെ 'Class of 83' യാണ് അക്കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും അവസാനത്തേത്.

ബോംബെ അധോലോകവും പോലീസ് - ഗ്യാങ്‌സ്റ്റർ പോരാട്ടങ്ങളും നിരവധി തവണ പ്രമേയവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും ബോളിവുഡിൽ അത്തരം സിനിമകൾക്ക് അവതരണപരമായ സാധ്യതകൾ എന്നുമുണ്ട് .

ഏത് ആംഗിളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് കഥ പറയുന്നുവോ അതിനനുസരിച്ച് പോലീസിനും അധോലോക നേതാക്കൾക്കും ഹീറോ പരിവേഷം മാറിമാറി കിട്ടി കൊണ്ടിരിക്കും. 'Class of 83' യിൽ ക്രിമിനലുകളെ എൻകൗണ്ടർ ചെയ്യുന്ന ബോംബെ പോലീസിനാണ് നായക പ്രതിഷ്ഠ.

വ്യക്തിജീവിതത്തിലെ തകർച്ചയും ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലെ വെല്ലുവിളികളുമൊക്കെയായി മുന്നോട്ട് പോകുന്ന പോലീസ് കഥാപാത്രങ്ങൾ കണ്ടു മടുത്തത് തന്നെയെങ്കിലും ബോബി ഡിയോളിനെ സംബന്ധിച്ച് വിജയ് സിംഗ് ഒരു വേറിട്ട കഥാപാത്രവും മെയ്ക് ഓവറുമായിരുന്നു. പക്ഷേ അപ്പോഴും ആ കഥാപാത്രത്തിന് നിറഞ്ഞാടാൻ പാകത്തിൽ കാര്യമായൊന്നും സിനിമയിൽ ഇല്ലാതെ പോയി. പുതുമുഖങ്ങളുടെ കാര്യവും ഏറെക്കുറെ അതേ അവസ്ഥ തന്നെ.

80 കളുടെ തുടക്കത്തിലെ ബോംബെ അധോലകവും, ലോ ആൻഡ് ഓർഡർ സിസ്റ്റവുമൊക്കെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളായി വരുന്ന കഥയായിട്ടും അതിനൊത്ത ഒരു തിരക്കഥയോ, അവതരണപരമായ ത്രില്ലോ നൽകാൻ 'ക്ലാസ്സ് ഓഫ് 83' ക്ക് സാധിച്ചില്ല.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = പ്രമേയപരമായ പുതുമക്കൊന്നും സാധ്യതയില്ലാത്ത ഒരു കഥയെ സിനിമയാക്കുമ്പോൾ അത് പാളിപ്പോകാൻ എളുപ്പമാണ്. 'Class of 83' യ്ക്ക് സംഭവിച്ചതും അത് തന്നെയാണ്. ട്രെയ്‌ലർ തന്ന പ്രതീക്ഷയെ പോലും തകിടം മറിച്ച ഒരു സിനിമ എന്ന് പറയേണ്ടി വരുന്നു.

*വിധി മാർക്ക് = 4/10 

-pravin-

പാറിപ്പറന്ന പെൺ ശൗര്യത്തിന്റെ കഥ !!

കാർഗിൽ യുദ്ധ കാലത്ത് തീർത്തും നിർണ്ണായകമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തെ സഹായിച്ച, ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ വിജയത്തിൽ പോലും പ്രധാന പങ്കു വഹിച്ച പെൺ കരുത്തായിരുന്നു ഗുഞ്ചൻ സക്‌സേന.

കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഏക വനിതയും ഏക വ്യോമസേനാ ഉദ്യോഗസ്ഥയും അവർ തന്നെ. പരിക്കേറ്റവരും മരണപ്പെട്ടവരുമായ തൊള്ളായിരത്തോളം ഇന്ത്യൻ സൈനികരെ ഹെലികോപ്റ്ററിൽ യഥാ സ്ഥലത്ത് എത്തിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു.

ശത്രുക്കളുടെ മുന്നേറ്റം നിരീക്ഷിക്കുകയും അതാത് സമയത്ത് ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന് വേണ്ട വിവരങ്ങൾ കൈമാറുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് യുദ്ധ മുഖത്ത് ഹെലികോപ്റ്ററിൽ പാറിപ്പറന്നു നടന്ന IAF ഓഫിസർ ഗുഞ്ചൻ സക്‌സേനക്ക് അന്ന് പ്രായം വെറും ഇരുപത്തി നാല്.

Kargil Girl എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ഗുഞ്ചൻ സക്സേനയെ രാജ്യം പിന്നീട് ശൗര്യ ചക്ര അവാർഡ് നൽകി ആദരിച്ചു.

ഇതേ കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തന്നെയാണ് 'ഗുഞ്ചൻ സക്സേന' സിനിമ തുടങ്ങുന്നതെങ്കിലും ഇത് രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു യുദ്ധ സിനിമയല്ല. പക്ഷേ തീർച്ചയായും ഒരു പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥയാണ്. ആണധികാര വ്യവസ്ഥിതികളോടും പൊതു ബോധങ്ങളോടുമൊക്കെയുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥ.

പൈലറ്റാകാൻ സ്വപ്നം കാണുന്ന കുഞ്ഞു ഗുഞ്ചനെ നോക്കി പെണ്ണുങ്ങൾ ഒരിക്കലും പൈലറ്റാകില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു സഹോദരൻ കളിയാക്കുന്നുണ്ട്. വിമാനം പറത്തുന്നവർ ആൺ പെൺ ഭേദമില്ലാതെ പൈലറ്റ് എന്ന ഒരേ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അവർക്കിടയിലുണ്ടാകുന്ന ആ തർക്കത്തിൽ അച്ഛൻ ഇടപെടുന്നത്.

പൈലറ്റാകാനുളള സ്വപ്നം ഗുഞ്ചന്റെ തന്നെയെങ്കിലും ആ സ്വപ്ന സാക്ഷാത്ക്കാരത്തിന് വേണ്ടി അവളെ പറക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും തളരുമ്പോഴൊക്കെ ശക്തി പകരുന്നതും അച്ഛൻ അനൂപ് സക്സേനയാണ്.

അങ്ങിനെ നോക്കുമ്പോൾ ഈ സിനിമ ഗുഞ്ചൻ സക്സേനയുടെ മാത്രമല്ല അനൂപ് സക്‌സേന എന്ന അച്ഛന്റെ കൂടിയാണ്. അനൂപ് സക്‌സേനയെന്ന അച്ഛനെ അതി വൈകാരികതകളില്ലാതെ നിയന്ത്രിത ഭാവ ചലനങ്ങൾ കൊണ്ട് മികവുറ്റതാക്കി പങ്കജ് ത്രിപാഠി.

ഗുഞ്ചൻ സക്സേനയെ പൂർണ്ണമായും അവതരിപ്പിച്ചു പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ജാൻവി കപൂറിന് പരിമിതികൾ ഉള്ളതായി പല സീനുകളിലും അനുഭവപ്പെടുമെങ്കിലും രണ്ടു മൂന്നു സിനിമകൾ കൊണ്ട് തന്നെ കരിയറിന്റെ ഗ്രാഫിൽ ഉയർച്ച നേടാൻ ജാൻവിക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗുഞ്ചൻ സക്‌സേന ആ ഉയർച്ചയെ അടയാളപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചു എന്ന് തന്നെ പറയാം.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = കുറ്റമറ്റ ബയോപിക് സിനിമയല്ലെങ്കിലും കണ്ടു നോക്കേണ്ട പടം തന്നെയാണ് 'ഗുഞ്ചൻ സക്‌സേന'. പറക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പെൺ മനസ്സുകളോടുള്ള ഒരു ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപ്പിക്കല് കൂടിയാണ് ഈ സിനിമ കാണൽ. 

*വിധി മാർക്ക് = 7/10 

-pravin-

വിദ്യാ ബാലൻ ഷോയിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോയ 'ശകുന്തളാ ദേവി' !

ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസമൊന്നുമില്ലാതെ ഗണിത ശാസ്ത്രത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ കഴിവുകൾ വെളിപ്പെടുത്തിയ സ്ത്രീ വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു ശകുന്തളാ ദേവി.

ആറാം വയസ്സ് തൊട്ട് അക്കങ്ങളുടെയും സംഖ്യകളുടെയും കളിത്തോഴിയായവൾ പിന്നീട് എൺപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗിന്നസ് ബുക്കിൽ കയറി പറ്റിയ അത്ഭുത സ്ത്രീയായി മാറി.

ഗണിത ശാസ്ത്രത്തിലുള്ള കഴിവുകൾക്കപ്പുറം തന്റേതായ നിലപാടുകളും ചിന്തകളും കൊണ്ടുമൊക്കെ സാമൂഹികമായ ഇടപെടൽ നടത്തിയിരുന്ന ഒരാള് കൂടിയായിരുന്നു ശകുന്തളാ ദേവി.

Homosexuality യെ കുറിച്ച് ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ എന്തെങ്കിലും ചർച്ച നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനുള്ള പഠനങ്ങൾക്ക് വേണ്ട സാധ്യത ഒരുക്കിയത് അക്കാലത്ത് അവരെഴുതിയ 'World of Homosexuals' എന്ന പുസ്തകമായിരുന്നു.

Human Computer എന്ന വിളിപ്പേരിൽ ലോകമാകെ അറിയപ്പെട്ട ഇന്ത്യക്കാരിയുടെ സംഭവ ബഹുലമായ ജീവിത കഥ സിനിമയാകുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷകളേറെയായിരുന്നു. പക്ഷേ ടിപ്പിക്കൽ ബോളിവുഡ് ബയോപിക് സിനിമകളുടെ പരിമിതികളും പോരായ്മാകളും ആവർത്തിച്ച ഒരു സാധാരണ സിനിമയായി ഒതുങ്ങി പോയി അരുൺ മേനോന്റെ ' ശകുന്തളാ ദേവി'.

ശകുന്തളാ ദേവി എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ സിനിമയാക്കേണ്ടതിന് പകരം ശകുന്തളാ ദേവി എന്ന അമ്മയുടെ കഥയാണ് സിനിമക്കാധാരമായത് എന്ന് പറയാം. അമ്മയുടെ കഥ എന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങുന്ന അതേ സമയത്ത് തന്നെ ശകുന്തളാദേവിയുടെ മകളുടെ സിനിമ എന്ന നിലക്ക് കഥ വീണ്ടും മാറുന്നു.

അമ്മയ്ക്കും മകൾക്കും ഇടയിൽ നടക്കുന്ന തർക്കങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കഥ മാറി മാറി പറയുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ടത് സംഭവബഹുലമായ ഒരു ജീവിത കഥയുടെ ആത്മാവാണ് എന്ന് സംവിധായകൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ശകുന്തളാ ദേവിക്ക് സമർപ്പണമാകേണ്ടിയിരുന്ന സിനിമ അതിനൊത്ത നിലവാരത്തിലേക്ക് ഉയർന്നില്ലെങ്കിലും ശകുന്തളാ ദേവിയായി വിദ്യാ ബാലൻ നിറഞ്ഞാടി. ആ വിദ്യാ ബാലൻ ഷോ മാത്രമാണ് 'ശകുന്തളാ ദേവി' യെ കണ്ടിരിക്കാവുന്ന സിനിമയാക്കി മാറ്റിയതും എന്ന് പറയാം.

*വിധി മാർക്ക് = 5/10

-pravin- 

Raat Akeli Hai - ദുരൂഹതകളും അന്വേഷണങ്ങളും !!

രാത്രിയിൽ വിജനമായ വഴിയിൽ വച്ച് നടക്കുന്ന ക്രൂരമായ ഒരു കൊലപാതകം കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമയുടെ ടൈറ്റിൽ തെളിയുന്നത്. അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കഥ മറ്റൊരിടത്ത് വച്ച് വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവിടെയും ദുരൂഹമായ മറ്റൊരു കൊലപാതകം ആവർത്തിക്കുകയാണ്.

ഭാര്യ മരിച്ച ശേഷം രണ്ടാമത് വിവാഹം കഴിച്ച പ്രമാണിയും ധനികനുമായ വൃദ്ധനെ അതേ രാത്രിയിൽ സ്വന്തം ഹവേലിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടെത്തുകയാണ്. മണവാട്ടി പെണ്ണടക്കം ആ വീട്ടിലുളള എല്ലാവരും ഒരു പോലെ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലാണ്. വൃദ്ധൻ മരിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വീട്ടിലുള്ള ആർക്കും ഒരു സങ്കടവുമില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല പല കാരണങ്ങളാൽ എല്ലാവർക്കും ആ വൃദ്ധൻ ശത്രുവുമായിരുന്നു എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയം .

ആരാണ് കൊലപാതകി എന്ന അന്വേഷണവുമായി ഇൻസ്‌പെക്ടർ ജതിൽ യാദവ് മുന്നോട്ട് പോകും തോറും കഥ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാകുകയാണ്. അന്വേഷണത്തിനിടക്ക് അയാൾ നേരിടുന്ന വ്യക്തിപരവും ഔദ്യോഗികരവുമായ വെല്ലുവിളികളും തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന ട്വിസ്റ്റുകളുമൊക്കെ കാഴ്ചക്കാരന് ഊഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിൽ മനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് സംവിധായകൻ.

യു,പി യുടെ കഥാപാശ്ചാത്തലവും രാത്രി കാല അന്വേഷണവും യാത്രകളുമൊക്കെ സിനിമക്ക് അനുയോജ്യമായ ദുരൂഹതയുടെ ഒരു മൂഡ് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. പങ്കജ് കുമാറിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം ആ തലത്തിൽ സിനിമക്ക് മികച്ച പിന്തുണ നൽകി.

തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ കൊലയാളി ആരെന്ന് നിഗമിക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിലുള്ള ട്വിസ്റ്റുകളിലൂടെ സസ്പെന്സിലേക്കുള്ള ദൈർഘ്യത്തെ ഗംഭീരമായി ക്രമീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലാഗ് ഉണ്ടായി പോകുമായിരുന്ന സീനുകളിലൊക്കെ തന്നെ അന്വേഷണാത്മകത നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ നന്നായി തന്നെ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട് സംവിധായകൻ ഹണി ട്രെഹാൻ.

അത് കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെയാണ് താരതമ്യേന മറ്റു ക്രൈം ത്രില്ലർ സിനിമകളുടെ വേഗമില്ലാതെ കഥ പറഞ്ഞിട്ടും 'രാത് അകേലി ഹേ' വേറിട്ടൊരു ത്രില്ലർ സിനിമയുടെ ആസ്വാദനം തരുന്നതും.

'രാത് അകേലീ ഹേ' എന്ന പേര് ഈ സിനിമക്ക് വെറുതെ ഇട്ടതല്ല. 'രാത്രി'ക്ക് അത്ര മാത്രം റോളുണ്ട് ഈ സിനിമയിൽ. 'രാത്രി'യാണ് രണ്ടു കൊലപാതകങ്ങളുടെയും ഏക സാക്ഷി. രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയും ദുരൂഹതയുമൊക്കെ ഈ സിനിമക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഭംഗിയും  വലുതാണ്.  

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = പതിഞ്ഞ താളത്തിൽ ഒരു വേറിട്ട ത്രില്ലർ. നവാസുദ്ധീൻ സിദ്ധീഖി..ഒന്നും പറയാനില്ല ഗംഭീരം എന്നല്ലാതെ. ഇൻസ്‌പെക്ടർ ജതിൽ യാദവായി സിനിമ മുഴുവൻ നിറഞ്ഞാടി. 

*വിധി മാർക്ക് = 8/10 

-pravin- 

Let The Right One In

2008 ലിറങ്ങിയ ഒരു സ്വീഡിഷ് സിനിമയാണ് 'Let The Right One In'. ഒരു നിമിഷം പോലും ബോറടിപ്പിക്കാതെ തീർത്തും ത്രില്ലിംഗ് മൂഡിൽ കഥ പറയുന്ന ഒരു റൊമാന്റിക് ഹൊറർ സിനിമ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം 'Let The Right One In' നെ.

രക്ത ദാഹികളായ vampires നെ പല സിനിമകളിലും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഇത്ര മേൽ നിഷ്ക്കളങ്കമായി ഒരു vampire നെ മറ്റൊരു സിനിമയിലും അവതരിപ്പിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ല.

Vampire ആയ മകളെ പുറം ലോകവും വെളിച്ചവും കാണിക്കാതെ രഹസ്യമായി വളർത്തുന്ന അച്ഛൻ ആ മകൾക്ക് വേണ്ടി പലരെയും കൊല്ലുന്നുണ്ട്. മകൾക്ക് കുടിക്കാൻ മനുഷ്യ ചോരയുമായി വരുന്ന ആ അച്ഛന് പക്ഷെ ഭീകര പരിവേഷമില്ല.. അച്ഛന് മാത്രമല്ല ചോര കുടിച്ചു ജീവിക്കുന്ന മകൾക്കുമില്ല ഭീകര പരിവേഷം. കാരണം അത് അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ അവർക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ഒരു പ്രത്യേക അവസ്ഥ മാത്രമായാണ് സിനിമ കാണിക്കുന്നത്. 

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അച്ഛനില്ലാതാകുമ്പോൾ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന മകളും പിന്നീട് അവളുടെ ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതത്തിലേക്ക് കേറി വരുന്ന കൂട്ടുകാരനുമൊക്കെയാണ് സിനിമയെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നത്.

രണ്ടു തരത്തിൽ ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയിരുന്ന അവനും അവളും തമ്മിൽ സൗഹൃദത്തിലായപ്പോൾ അത് അസാധാരണമായൊരു ആത്മബന്ധത്തിലേക്ക് വഴി മാറുന്നു.

അവളൊരു vampire ആണെന്ന് അറിയുമ്പോഴും അവൻ അവളെ ഭയന്നോടുകയല്ല ചേർത്ത് പിടിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.അവർക്കിടയിലെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ആഴം കൂടുംതോറും അതൊരു അസാധാരണ പ്രണയമായി മാറുന്നുണ്ട്.

വെറുമൊരു ഹൊറർ സിനിമയിൽ ഒതുങ്ങുമായിരുന്ന പ്രമേയത്തെ വേറിട്ട സൗഹൃദത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയുമൊക്കെ സിനിമയാക്കി മാറ്റുകയാണ് സംവിധായകൻ.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = മനോഹരമായ ഒരു റൊമാന്റിക് ഹൊറർ സിനിമ. 

*വിധി മാർക്ക് = 8/10 

-pravin- 

Theeb

1916 കാലത്തെ സൗദി അറേബ്യയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രവിശ്യയിലെ ഹിജാസ് മലനിരകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സിനിമയുടെ തുടക്കം. 

പിതാവിന്റെ മരണ ശേഷം അനാഥരായ തീബിന്റെയും ഹുസൈന്റേയും ജീവിതവും അവരുടെ സഹോദര ബന്ധവുമൊക്കെയായിരിക്കാം സിനിമയുടെ പ്രധാന പ്രമേയമെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന തുടക്കത്തിൽ നിന്ന് മാറി സിനിമ പിന്നീട് തീബിനും ഹുസ്സൈനുമൊപ്പം മരുഭൂമിയിലൂടെ ഒരു സാഹസിക യാത്രക്ക് കൂടെ കൂട്ടുകയാണ് നമ്മളെ. 

അറേബ്യൻ മണലാരണ്യത്തിലൂടെ ഒട്ടകത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള യാത്രയും, യാത്രാ മദ്ധ്യേ അവർ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും, തീബിന്റെ ഒറ്റപ്പെടലും അതിജീവനവുമൊക്കെ ഗംഭീരമായി പകർത്തിയെടുത്തിട്ടുണ്ട് സംവിധായകൻ. 

ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ബ്രിട്ടീഷ്-ഓട്ടോമൻ ശത്രുതയും, മരുഭൂമി നിവാസികളായ ബെദുക്കളുടെ ജീവിതവും അവരുടെ ആതിഥ്യ മര്യാദയുമൊക്കെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് 'തീബ്'. 

മലനിരകൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മരുഭൂമിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തെ ഒരേ സമയം മനോഹരമായ കാഴ്ചയും പേടിപ്പെടുത്തുന്ന അനുഭവവുമാക്കിമാറ്റുന്ന ഛായാഗ്രഹണം തന്നെയാണ് 'തീബി'ന്റെ എടുത്തു പറയേണ്ട മികവ്. 

തീബിനെ അവതരിപ്പിച്ച കുട്ടിയുടെ പ്രകടനവും അവന്റെ മുഖവും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ട് സിനിമ കണ്ട് കഴിയുമ്പോൾ.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = മനോഹരമായൊരു  അറബ് സിനിമ. 

*വിധി മാർക്ക് = 7.5 /10 

-pravin-

ലെബനൻ

ഹീബ്രു ഭാഷയിൽ ആദ്യമായാണ് ഒരു സിനിമ കാണുന്നത്. 1982 ലെ ലെബനൻ യുദ്ധകാലത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ സിനിമ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത് .

ഇസ്രായേൽ സൈനികർ ലെബനീസ് തെരുവുകളിലേക്ക് വെടിക്കോപ്പുകളുമായി ഇരച്ചു കയറുകയാണ്. നാല് ഇസ്രായേൽ സൈനികർ ഒരു യുദ്ധ ടാങ്കിനുള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ഗൺ സൈറ്റിലൂടെ കാണുന്ന കാഴ്ചകളാണ് ഈ സിനിമയുടെ അവതരണത്തെ ശ്രദ്ധേയമാക്കുന്നത്.  

ഒരേ സമയം യുദ്ധ ഭീകരതയും ഇരകളുടെ കണ്ണുകളിലെ ദയനീയതയും ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന ഫ്രെയിമുകൾ. വെടിവെപ്പിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന ബ്രോയ്‌ലർ കോഴികളും കന്നുകാലിയും മനുഷ്യനുമൊക്കെ യുദ്ധ ഭീകരതയുടെയും കൊലവെറിയുടെയും ഒരേ നേർ കാഴ്ചകളാകുന്നു .

വയസ്സായവരും കുട്ടികളും സൈനികരുടെ ദയവിനർഹരാകുമ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭീതിയും ഒറ്റപ്പെടലും യുദ്ധ ടാങ്കിനുള്ളിലെ സൈനികനെ മാനസികമായി പിടിച്ചുലക്കുന്നുണ്ട് .

ഭരണകൂട താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാകുന്ന യുദ്ധങ്ങളിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നവരും കൊല്ലുന്നവരും ഇരകളാണ്. കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ ശാരീരികമായി മരണം വരിക്കുമ്പോൾ കൊല്ലുന്നവർ മാനസികമായി മരിച്ചു മരവിച്ചു പോകുകയാണ്.

ഒരു ഘട്ടമെത്തുമ്പോൾ സിനിമയിലെ ഒരു പ്രധാന കഥാപാത്രമെന്ന നിലക്ക് മാറുന്നുണ്ട് ആ യുദ്ധ ടാങ്ക് പോലും. യുദ്ധത്തിലെ സൈനിക മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും നിസ്സഹായാവസ്ഥകളും സർവ്വോപരി ഭീകരവും ദയനീയവുമായ ചുറ്റുപാടുകളുമൊക്കെ റിയലിസ്റ്റിക്ക് ആയി തന്നെ അനുഭവപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സിനിമ കൂടിയാണ് ലെബനൻ.

വെടിയുണ്ടകളും ബോംബുകളും ഗ്രനേഡുകളുമൊക്കെ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത് വീണു പൊട്ടുമെന്ന ഭീതി തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒരു യുദ്ധമുഖത്ത് പ്രേക്ഷകനെ കൊണ്ട് നിർത്തി സമാധാനം ആഗ്രഹിപ്പിക്കുകയും സമാധാനത്തിന്റെ പ്രസക്തി ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയുമാണ് 'ലെബനൻ' ചെയ്യുന്നത്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ത്രില്ലടിപ്പിക്കുന്ന വാർ സിനിമയല്ല, വേറിട്ട യുദ്ധ കാഴ്ചകളിലൂടെ പ്രേക്ഷകനെ ഇമോഷണൽ ആക്കുന്ന വാർ സിനിമയാണ് ലെബനൻ. 

*വിധി മാർക്ക് = 7.5/10 

-pravin-

സൂഫിയും സുജാതയും - മറ്റൊരു ക്ലൈമാക്സ് കാഴ്ച

സൂഫിയും സുജാതയും കണ്ട ശേഷം മനസ്സിലേക്ക് വന്ന മറ്റൊരു ക്ലൈമാക്സ് കാഴ്ചയാണ്. സിനിമ കണ്ടവർ മാത്രം വായിക്കുക. തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ പൊറുക്കുക 😜

സൂഫിയും സുജാതയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം അതി തീവ്രമായിരുന്നെങ്കിൽ.. അവർക്കിടയിൽ സംഭവിച്ച വിരഹം അവർക്ക് അത്ര മേൽ വേദനയുടേതായിരുന്നെങ്കിൽ.. 

വിവാഹം കഴിഞ്ഞു പത്തു വർഷക്കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും, മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പറിച്ചു നടപ്പെട്ടിട്ടും, മനസ്സിൽ നിന്നൊഴിയാത്ത സൂഫിയുടെ പ്രണയത്തിന്റെ കനവുമായാണ് രാജീവനൊപ്പം സുജാത ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ .. 

ഇത്രയും സങ്കൽപ്പങ്ങൾ സിനിമയിലൂടെ അനുഭവപ്പെട്ടു എന്ന് കൂട്ടുക.. മറ്റൊരു ക്ലൈമാക്സ് കാഴ്ചയുടെ സാധ്യത മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞതിങ്ങനെ. 

പാതിരാത്രിക്ക് പള്ളി ശ്മശാനത്തിലെ ആളനക്കം എന്താണെന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി ഉസ്താദ് ജനൽ തുറന്നു. 

ദൂര കാഴ്ചയിൽ ഖബർ കുഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാജീവനും കുമാരനും. 

ഉസ്താദ് ജനൽ അടച്ചു കൊണ്ട് അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. 

ഉസ്താദ് അവരുടെ തൊട്ടടുത്ത് എത്തി കൊണ്ട് ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. 

"പടച്ചോനെ ..ഇങ്ങളെന്താണ് കാട്ടണത് ..ഖബർ അടക്കിയവനെ മാന്തി എടുക്കേ ? ഇത് ഞമ്മള് സമ്മതിക്കില്ല.. " 

ഉസ്താദിന് നേരെ കൈ കൂപ്പി കൊണ്ട് സുജാതയുടെ അച്ഛൻ ;- 

"ഉസ്താദേ ..ചതിക്കല്ലേ പൊറുക്കണം .. പറ്റിപ്പോയി ..ആളെ വിളിച്ചു കൂട്ടിയാൽ അറിയാല്ലോ, എല്ലാരും കൂടെ ഞങ്ങളെ മാത്രമല്ല.. ഈ നാടും കത്തും .." 

പേടിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കുമാരൻ ; -

" ഉസ്താദേ ..ഞാൻ അപ്പോഴേ ഇവരോട് പറഞ്ഞതാണ് .. നിരപരാധിയായ എന്നെ ഈ മഹാ പാപത്തിന് കൂട്ടല്ലേയെന്ന് ..ഇതെങ്ങാനും പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ഇനി എനിക്കെന്ത് ജീവിതം ..എന്റെ പെണ്ണിനും കുട്ടിക്കും ആരുമില്ല ഉസ്താദേ "

രാജീവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തളർന്നു കൊണ്ട് ഖബറിൽ നിൽക്കുകയാണ് ..പൊടുന്നനെ അയാൾ സുജാതയുടെ നേർക്ക് മുഖം വെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. 

"നിനക്ക് കാണണോ സൂഫിയെ .. പറ " 

സുജാത ആ ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല ..അവൾ കരയുന്ന കണ്ണ് കൊണ്ട് വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു. 

ഉസ്താദ് അവരുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് മാറി കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണോടെ നിൽക്കുന്ന സുജാതയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ അവളുടെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ നിധി പോലെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ തസ്ബിയിലേക്കും ..

കയ്യിൽ തസ്ബിയുമായി നിൽക്കുന്ന സുജാതയെ കാണുമ്പോൾ ഉസ്താദ് ആലോചിക്കുന്നത് സൂഫി തന്നോട് പറഞ്ഞ അത് പോലൊരു തസ്ബിയെ കുറിച്ചാണ്.. ഉസ്താദിന് സൂഫിയെയും സുജാതയേയും മനസ്സിലായ പോലെ മുഖഭാവം. 

സുജാതയുടെ അച്ഛൻ : - 

"ഉസ്താദേ .. ഇതോട് കൂടെ എന്റെ കുട്ടിയുടെ മനസ്സിലെ വേദനകളൊക്കെ അങ്ങട് തീരുമെങ്കിൽ അങ്ങട് തീരട്ടെ ..ഒന്ന് സമ്മതിച്ചു കൂടെ .. "

കുമാരൻ ഉസ്താദിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അന്തം വിട്ടു നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. രാജീവനും ഒരു മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് ഉസ്താദിൽ നിന്ന്. 

അത് വരെ ഇല്ലാത്ത പോലെ പള്ളി ശ്മാശാനത്തിലെ ആ ഞാവൽ മരം കാറ്റത്ത് വീശാൻ തുടങ്ങി .. പ്രാവുകൾ കുറുകി കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ചെറിയ ഇടിയും മിന്നലുമൊക്കെ വരുന്ന പോലെ കാലാവസ്ഥയിൽ ഒരു മാറ്റം .. ഉസ്താദ് അതെല്ലാം നോക്കി ഉത്തരം പറയാതെ കുറച്ചു നേരം നിന്നു..

ഉസ്താദ് :- 

"നിയമത്തിലും വിശ്വാസത്തിലുമൊന്നും ഉള്ള കാര്യങ്ങളല്ല ഇങ്ങളീ പറയുന്നതൊന്നും ..ഈ ജിന്ന് പള്ളിയിലേക്ക് അബൂബ്‌ ഉസ്താദിന് പകരക്കാരനായി എത്തിയ കാലം തൊട്ട് ഇന്നീ വരേക്കും പടച്ചോന് നിരക്കാത്ത ഒന്നും ഞമ്മള് ഇവിടെ ചെയ്തിട്ടില്ല .. പക്ഷേ ഇത് .."

അത്ര നേരം മെല്ലെ വീശിയിരുന്ന കാറ്റ് ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നു .. ഇടിയും മിന്നലും .. ഞാവൽ പഴങ്ങൾ പൊഴിയാൻ തുടങ്ങി. സുജാത എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാവൽ പഴമെടുത്തു തിന്നു ..

പത്തു വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ പടിപ്പുര വാതിലിൽ തന്നെ കാത്തു നിന്ന സൂഫിയുടെ മുഖം വാടി മറയുന്ന ഓർമ്മയിൽ സുജാത തേങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി.. ആ കരച്ചിൽ പിന്നെ അവൾ പോലുമറിയാതെ ശബ്ദമായി പുറത്തു വന്നു. 

അത്രയും കാലത്തിനിടയിൽ ആദ്യമായി അവൾ ശബ്ദത്തോടെ കരയുന്നത് കണ്ടു അച്ഛനും രാജീവനും കുമാരനുമെല്ലാം പകച്ചു നിന്നു. 

ഉസ്താദ് നോക്കി നിൽക്കെ രാജീവൻ സൂഫിയുടെ ഖബറിലെ അവന്റെ മുഖ ഭാഗത്തെ സ്ളാബ് അടർത്തി മാറ്റാൻ തുടങ്ങി.

ഒന്നും പറയാതെ കുമാരനും കൂടെ കൂടി. ഉസ്താദ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണുകൾ മേലോട്ടാക്കി പടച്ചോനോട് മാപ്പിരന്നു. 

സ്ലാബ് തുറന്ന രാജീവനും കുമാരനും ഞെട്ടിപ്പോയി. അതിൽ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു - ഒരു തസ്ബി ഒഴിച്ച്. 

ഉസ്താദ് :-" അള്ളാ ...ഖബറടക്കിയ മയ്യത്ത് എവിടെ ? "

സുജാത തന്റെ കയ്യിലെ തസ്ബി ഖബറിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. അത് വരെ വീശിയിരുന്ന കാറ്റിന് ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചത് അപ്പോഴായിരുന്നു. രാജീവനും കുമാരനും കൂടി ഖബർ മൂടി വേഗത്തിൽ പുറത്തെത്തി. അപ്പോഴേക്കും സുബ്ഹി ബാങ്ക് കൊടുക്കാനുള്ള സമയമായിരുന്നു. 

ഉസ്താദ് പള്ളിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടക്കവേ ..മൈക്കിലൂടെ സൂഫിയുടെ അതേ ശബ്ദത്തിൽ ബാങ്ക് വിളി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാവരും പള്ളിയിലേക്ക് ഓടി എത്തുമ്പോഴേക്കും ബാങ്ക് വിളിച്ചു തീരാറായിരുന്നു. 

അവിടെ ബാങ്കു വിളിച്ച മൈക്കിന് തൊട്ടടുത്ത് നിന്ന് ഒരു പ്രകാശം വട്ടം തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് പറന്നുയരുന്നത് കാണാം. 

സുജാതയുടെ മനസ്സിൽ അബൂബ്‌ ഉസ്താദിന്റെ വാക്കുകൾ 

"ആ തള്ള വിരലുകളിലാണ് ഓന്റെ റൂഹ് "

അന്ന് ആ രാത്രി അവിടെ നടന്ന കറാമത്തുകൾ അവരൊഴിച്ച് ആ നാട്ടുകാരാരും അറിഞ്ഞതേയില്ല.. 

പക്ഷെ മുല്ല ബാസാറിൽ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം പത്ര വായനയിൽ നിന്ന് നാട്ടുകാർക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാൻ ഒരു കറാമത്ത് വാർത്ത ഉണ്ടായിരുന്നു. 

അജ്മീറിൽ വച്ച് മരിച്ച സൂഫിക്കും ഇന്നലെ ജിന്ന് പള്ളിയിൽ നിസ്‌കാരത്തിനിടെ മരിച്ച സൂഫിക്കും എങ്ങിനെ ഒരേ മുഖഛായ !! 

സുജാത രാജീവനോടൊപ്പം ദുബായിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലെ കാർമേഘങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരുന്നു. 

കുമാരന് പഴയതിനേക്കാൾ ധൈര്യം കൂടിയിരിക്കുന്നു. 

ജിന്ന് പള്ളിയെ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയാതിരുന്ന ഉസ്താദിന് ഇപ്പോൾ ജിന്ന് പള്ളിയെ കുറിച്ച് പലതുമറിയാം. 

പള്ളിയിൽ നിസ്‌ക്കരിക്കാൻ വന്ന കുട്ടി ഉസ്താദിനോട് ചോദിച്ചു. 

"ഉസ്താദേ, ശരിക്കും മ്മടെ പള്ളിയിൽ ജിന്നുണ്ടോ ? ഓല് നമ്മളെ ഉപദ്രവിക്കുമോ ..? "

ഉസ്താദ് :- 

"ഞമ്മളെ പോലെ തന്നെ ഈ ദുനിയാവിൽ ജീവിക്കുന്ന കൂട്ടരാണ് ജിന്നുകള് ..ഞമ്മളെ പോലെ തന്നെ നല്ലോരും മോശക്കാരും ഓരുടെ കൂട്ടത്തിലുമുണ്ട് .. പിന്നെ ഇവിടേം ജിന്നൊക്കെ ഉണ്ട് .. .. ഓല് പാട്ടു പാടി തരും ..ചിലപ്പോ ബാങ്ക് വിളിച്ചൂന്ന് വരും, ഞാവൽ പഴം പൊയിച്ചു തരും ..അങ്ങിനൊക്കെയാണ് .. പക്ഷെ ഓല് നമ്മളെ ഉപദ്രവിക്കൊന്നുമില്ല ട്ടോ .. "

അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉസ്താദ് മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആലോചനയിൽ മുഴുകി പോയി. കുട്ടികൾ അപ്പോഴേക്കും ദൂരെ ഓടി മറഞ്ഞു. 

മൈലാഞ്ചി പറിക്കാൻ ആരും വരാതിരുന്ന ആ ഖബർസ്ഥാനിൽ ഇപ്പോൾ ഒളിച്ചും പതുങ്ങിയും പല പെൺകുട്ടികളും വരുന്നുണ്ട്. 

അന്ന് വന്നത് സുഹ്‌റയാണ്.. 

അവൾ ഞാവൽ മരത്തിന്റെ താഴെ നിന്ന് മൈലാഞ്ചി പറിച്ചെടുക്കവേ അവളുടെ പുറത്തേക്ക് കുറെ ഞാവൽ പഴങ്ങൾ വീണു. അവളത് വാരിക്കൂട്ടി മൈലാഞ്ചി ഇടാൻ കൊണ്ട് വന്ന കവറിലേക്ക് എടുത്തിട്ടു. 

ഞാവൽ മരം കാറ്റത്ത് ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. പ്രാവുകൾ കുറുകുന്നുമുണ്ട്.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ മണ്ണിൽ അമർന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു തസ്ബിയിലേക്ക് പതിഞ്ഞു. ആ തസ്ബിയിലെ മണ്ണ് തട്ടിക്കളഞ്ഞ ശേഷം അതും കവറിലിട്ടു കൊണ്ട് കൈയ്യിൽ ഒരു പിടി മൈലാഞ്ചി ചെടികളുമായി സുഹ്റ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. 

റൂഹിന് നൂറിനോടുള്ള പ്രണയമാണ് പടച്ചവളെ പടച്ചവനാക്കുന്നത് ! 💚

-pravin- 

സൂഫിയും സുജാതയും

'റൂഹിന് നൂറിനോടുള്ള പ്രണയമാണ് പടച്ചവളെ പടച്ചവനാക്കിയത്' എന്നെഴുതി കാണിച്ചു കൊണ്ട് തെളിയുന്ന ടൈറ്റിലുകളും ഒരു പ്രണയ സിനിമയെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന മികച്ച തുടക്കവും അതിന് വേണ്ട എല്ലാ ചേരുവകളും ഉണ്ടെങ്കിലും കാഴ്ചയിൽ അനുഭവപ്പെടുത്തുന്ന പ്രണയമോ കാത്തിരിപ്പോ ഒന്നും തന്നെയില്ല സൂഫിയും സുജാതയുടെയും കാര്യത്തിൽ. പക്ഷെ പുതുമയുള്ള ഒരു കഥാപശ്ചാത്തലവും പാട്ടുകളും ഫ്രെയിമുകളുമൊക്കെയായി സിനിമ ഒരു മാന്ത്രിക അനുഭൂതി തരുന്നുണ്ട്. അത് തന്നെയാണ് 'സൂഫിയും സുജാതയു'ടെയും ആസ്വാദനവും. അല്ലാത്ത പക്ഷം നിരാശപ്പെടുന്നവർ ധാരാളം ഉണ്ടാകും എന്ന് ഉറപ്പ്. 

തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്തിലും, സുന്ദരകില്ലാഡിയിലുമൊക്കെ നമ്മൾ കണ്ട സാങ്കൽപ്പിക ഗ്രാമങ്ങളെ പോലെ ഇവിടെയും ഒരു സാങ്കൽപ്പിക ഗ്രാമമുണ്ട്. കേരള - കർണ്ണാടക അതിർത്തിയിലെവിടെയോ ആണെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സൂഫി ഗ്രാമം. 

സൂഫിസത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സൂഫി സംഗീതത്തിന്റെ അകമ്പടിയിലൊക്കെ തന്നെയാണ് 'സൂഫിയും സുജാതയും' പിന്നീട് മനസ്സിലേക്ക് കയറിക്കൂടുന്നത്.

ബാങ്ക് വിളിച്ചാൽ പുഴ മുറിച്ചു കടന്നു ജിന്ന് പള്ളിയിലേക്ക് നിസ്‌കരിക്കാൻ വരുന്ന വിശ്വാസികളും, എപ്പോഴും ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള ആ മുല്ല ബാസാറും, ക്ലാരിനെറ്റ് ഊതി മനസ്സ് കവരുന്ന അബൂബ് ഉസ്താദും, ആരുടെ മരണം നടന്നാലും ഖബർ കുഴിക്കാനെത്തുന്ന കുമാരനും, മൈലാഞ്ചി ചെടികൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഖബർസ്ഥാനും, സൂഫിയുടെ ബാങ്ക് വിളിയും, സുജാതയുടെ നൃത്തവുമടക്കം പലതും മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ട്.

ബാങ്ക് വിളിയുടെ സംഗീതം ഇത്ര മേൽ മനോഹരമായി മുൻപെങ്ങും കേൾക്കാത്ത തരത്തിൽ സൂഫി പാടുമ്പോൾ കേൾക്കുന്ന നമ്മളും മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിപ്പെടുന്നു. സിനിമ പറയാൻ വന്ന പ്രണയത്തേക്കാൾ സിനിമയിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുന്നതും ആ സംഗീതം തന്നെ. 

സൂഫിയും സുജാതയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയത്തേക്കാളേറെ അവർ തമ്മിലുള്ള ആശയ വിനിമയങ്ങളിലെ സംഗീത-നൃത്ത ഭംഗിയാണ് വ്യക്തിപരമായി എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.

അദിതി റാവുവിന്റെ സുജാതയേക്കാളും, ജയസൂര്യയുടെ രാജീവനേക്കാളുമേറെ ദേവ് മോഹന്റെ സൂഫിയും അയാളുടെ ആ ചിരിയും ബാങ്കു വിളിയും തന്നെയായിരിക്കാം സിനിമക്ക് ശേഷം കൂടുതലും നമ്മൾ ഓർക്കുക.

പ്രണയ കഥ കൊണ്ടല്ല, പ്രണയ സംഗീതം കൊണ്ടാണ് 'സൂഫിയും സുജാതയും' മനസ്സ് തൊടുന്നത്. 

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = മികച്ച സിനിമയെന്ന അവകാശവാദമില്ല. പരിമിതികളും പോരായ്മാകളും ഏറെയുണ്ട് താനും. എന്നാലും ദൃശ്യ ഭംഗി കൊണ്ടും സംഗീതം കൊണ്ടും  കണ്ടിരിക്കാവുന്ന ഒരു കൊച്ചു സിനിമ. 

*വിധി മാർക്ക് = 5.5/10 

-pravin- 

ലളിതം ഗംഭീരം 'കപ്പേള' !!

എനിക്ക് കടൽ കാണിച്ചു തരുമോ എന്ന് അവൾ ചോദിച്ചു. അവൻ അവൾക്ക് മനോഹരമായൊരു കടൽ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. 

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ കഥ അത്രേ ഉള്ളൂ പക്ഷേ എത്ര ഗംഭീരമായിട്ടാണ് മുസ്തഫ അതിനെ ത്രില്ലടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു സിനിമയാക്കി മാറ്റിയത്.

ഒരു നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയുടെ വക തിരിവില്ലാത്ത പ്രണയവും, തിരിച്ചറിവും, കഥയിൽ വന്നു പോയ ഉത്തരമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ കടങ്കഥകളും, മാറി മറയുന്ന നായക-പ്രതിനായക സങ്കൽപ്പങ്ങളുമെല്ലാം കൂടി ചേർന്നപ്പോഴുണ്ടായ പിരി മുറക്കത്തിലാണ് 'കപ്പേള' മനോഹരമായത്.

മുസ്തഫ ഒരു നല്ല നടൻ മാത്രമല്ല സംവിധായകൻ കൂടിയാണെന്ന് തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു ആ പിന്നെ ശ്രീനാഥ്‌ ഭാസി-അന്ന ബെൻ - റോഷൻ.. മൂന്നാളും കിടുവാണ് കേട്ടോ. 

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ചെറിയൊരു കഥയെങ്കിലും ആളെ പിടിച്ചിരുത്തുന്ന വിധം അവതരിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചിടത്ത് തന്നെയാണ് കപ്പേള നല്ലൊരു സിനിമയായത്. 

*വിധി മാർക്ക് = 7.5/10 

-pravin- 

'പെൻഗ്വിൻ' - കൈ വിട്ടു പോയ ഒരു മിസ്റ്ററി ത്രില്ലർ

കണ്ടു മടുത്ത കിഡ്നാപ്പിംഗും സീരിയൽ കില്ലിങ്ങും അന്വേഷണവുമൊക്കെ തന്നെയാണ് പ്രധാന ചേരുവകളെങ്കിലും മികച്ച തുടക്കവും പിന്നീട് കഥയിൽ രൂപപ്പെടുന്ന ചോദ്യങ്ങളുമൊക്കെയായി ഒരു നല്ല ത്രില്ലറെന്ന പ്രതീക്ഷയുണ്ടാക്കി 'പെൻഗ്വിൻ'.

ചാർളി ചാപ്ലിന്റെ വേഷത്തിൽ മഞ്ഞക്കുടയുമായി വന്ന് ഭീകരത സൃഷ്ടിക്കുന്ന സൈക്കോ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഇൻട്രോ സീനൊക്കെ ഗംഭീരമായെങ്കിലും ഒന്നിനും ഒരു തരത്തിലും ലോജിക്ക് വേണ്ട എന്ന നിർബന്ധമായിരുന്നു സംവിധായകന്. 

ആദ്യത്തെ ഒരു മണിക്കൂറോളം തരക്കേടില്ലാതെ പോയ ഒരു സിനിമ പിന്നീട് ഒരു സൈക്കോയുടെ കഥയാണോ, അതോ ഒരു അമ്മയുടെയും കുട്ടിയുടെയും കഥയാണോ പറയേണ്ടത് എന്നറിയാതെ അടപടലം പൊളിഞ്ഞു വീഴുന്നുണ്ട്.

രണ്ടാം പകുതിക്ക് ശേഷമുള്ള ട്വിസ്റ്റും ഫ്ലാഷ് ബാക്കും സൈക്കോ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കാര്യ കാരണങ്ങളുമൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ഈ കൊറോണ കാലത്തെ ദുരന്ത ദുരിതങ്ങൾ പോലും ഒന്ന് മാറി നിക്കും. അത്രക്കും ഗതികേടോടെയാണ് സിനിമ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.

'കഹാനി' യിലെ വിദ്യ ബാലന്റെ ഗർഭിണി കഥാപാത്രം കൽക്കത്തയിലേക്ക് ഭർത്താവിനെ അന്വേഷിച്ചു വരുന്നതു പോലെ കീർത്തിയുടെ ഗർഭിണി കഥാപാത്രവും ഒരു അന്വേഷണത്തിലാണ്.

രണ്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിനെ ഗർഭം ധരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും ആറു വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ കാണാതായ തന്റെ മകനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ അമ്മ കഥാപാത്രത്തെ കീർത്തി സുരേഷിന് ഏറെക്കുറെ ഭംഗിയാക്കാൻ സാധിച്ചുവെങ്കിലും 'കഹാനി'യിലെ പോലെ കെട്ടുറപ്പുള്ള ഒരു തിരക്കഥയോ അവതരണ മികവോ, എടുത്തു പറയേണ്ട കഥാപാത്ര പ്രകടനങ്ങളോ ഒന്നുമേ ഇല്ലാതെ പോകുന്നു 'പെൻഗ്വി'നിൽ. 

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ഊട്ടി-കൊടൈക്കനാൽ കഥാപശ്ചാത്തലത്തെ രാത്രിയുടെ ദുരൂഹമായ ഭംഗിയോടെ ഒപ്പിയെടുത്ത കാർത്തിക് ഫലാനിയുടെ ഛയാഗ്രഹണവും സന്തോഷ് നാരായണന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതവുമൊക്കെ ഈ സിനിമയിലെ പ്ലസുകൾ ആണ്. അതിനപ്പുറം പറയാൻ ഒന്നുമില്ലാത്ത നിരാശ മാത്രമാണ് ' 'പെൻഗ്വിൻ'.  

*വിധി മാർക്ക് =  4.5/10 

-pravin- 

Gulabo Sitabo - ഫാത്തിമാ ബീഗമാണ് താരം !!

ക്ഷമയോടെ കാണേണ്ട സിനിമയാണ് 'ഗുലാബോ സിതാബോ'. ഒരു കോമഡി എന്റർടൈനർ പ്രതീക്ഷിച്ചു കണ്ടാൽ നിരാശപ്പെടും എന്നത് ഉറപ്പ്. 

ഒരു നാടോടി കഥയെന്ന പോലെ ആസ്വദിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന തുടക്കം ഉൾക്കൊണ്ടു കാണാൻ സാധിച്ചാൽ അത്രേം നല്ലത് .

വളരെ സ്ലോ ആയി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി മെല്ലെ മെല്ലെ നമ്മളെയും ആ ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ് വീഴാറായ ഫാത്തിമാ മഹലിനുള്ളിലെ വാടകക്കാരാക്കി മാറ്റുകയാണ് സിനിമ .

ബീഗവും, മിർസാ നവാബും, ബാൻകെ രസ്തോഗിയുമടക്കം ഫാത്തിമാ മഹലിനുള്ളിലെ പല പല കഥാപാത്രങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് നമ്മളെയും കൊണ്ട് നിർത്താൻ വേണ്ടി തന്നെയായിരിക്കണം സിനിമ അതിന്റെ പകുതി സമയവും അത്ര മേൽ സ്ലോ ആയത് .. എങ്കിലും ആ ലാഗിനോടുള്ള അതൃപ്തി മറച്ചു വെക്കുന്നില്ല. 

പ്രായ ഭേദമന്യേ പണത്തോടും വസ്തുക്കളോടുമുള്ള മനുഷ്യന്റെ അത്യാർത്തികളെ സരസമായി വരച്ചിടുന്ന സിനിമ വിലയും മൂല്യവും തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തി തരുന്നുണ്ട്.

നമ്മൾ കണക്കാക്കുന്ന വിലയല്ല ഒന്നിന്റെയും യഥാർത്ഥ മൂല്യം എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോഴേക്കും നമ്മൾ അത്ര മേൽ വിലയില്ലാത്ത ജീവിതങ്ങളായി മാറി കഴിഞ്ഞിരിക്കും .

ആദ്യമേ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ നാടോടി കഥയുടെ പിൻബലവും ലക്‌നൗ നഗരത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന പ്രാദേശിക ഭാഷാ തനിമയുമൊക്കെ ഈ സിനിമയിലെ ആസ്വാദനവും ആസ്വാദന ഭംഗവുമായി പലർക്കും മാറി മാറി അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം . പക്ഷെ അവസാനത്തെ പത്തിരുപത് മിനുട്ടുകളിൽ സിനിമ മനസ്സ് നിറക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. 

ദോ ദിൻ കാ മേളാ ഹേ, ഖേലാ ഫിർ ഉദ് ജാനാ ഹേ..

ആനാ ഹേ ജാനാ ഹേ, ജീവൻ ചൽത്തേ ജാനാ ഹേ !!

ആ പാട്ടോടു കൂടെ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചതിലുമുണ്ട് ഒരു ഭംഗി.

അമിതാഭ് ബച്ചനും ആയുഷ്മാൻ ഖുറാനയുമടക്കമുള്ളവരുടെ പ്രകടനത്തെക്കാൾ സിനിമ കഴിയുമ്പോൾ മനസ്സിൽ കേറിക്കൂടുന്നത് ഫാത്തിമാ മഹലും ഫാത്തിമാ ബീഗവുമാണ്. 

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ലാഗുണ്ടെങ്കിലും, ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഏറെയുള്ള, കണ്ടിരിക്കാവുന്ന    ഒരു കൊച്ചു സിനിമ. 

വിധി മാർക്ക് = 6.5/10 

-pravin-