നീതിബോധമുള്ള രാഷ്ട്രീയ സിനിമാ നിർമ്മിതി !!

മലയാള സിനിമാ ചരിത്രമെടുത്തു പരിശോധിച്ചാൽ ഏതെങ്കിലും കക്ഷി രാഷ്ട്രീയത്തെ കൂട്ട് പിടിച്ചോ വിമർശിച്ചോ സംസാരിക്കുന്ന സിനിമകളെയാണ് പൊതുവെ രാഷ്ട്രീയ സിനിമകളായി വിലയിരുത്താറുള്ളത്. ആ നിലക്കല്ലാതെ സ്വാഭാവിക 'രാഷ്ട്രീയം' സംസാരിച്ച മലയാള സിനിമകളെ ഓർത്തെടുക്കാൻ പോലും സാധിക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങിനെ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ തന്നെയാണ് 'പട' യെ മികച്ച രാഷ്ട്രീയ സിനിമയായി വിലയിരുത്തേണ്ടി വരുന്നത്.

1996 ലെ ആദിവാസി ഭൂനിയമ ഭേദഗതി ബില്ലിനെതിരെ നാൽവർ സംഘം നടത്തിയ വിപ്ലവകരമായ പോരാട്ടം പത്ര മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ദേശീയ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയെങ്കിലും ആ പോരാട്ടം എന്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നത് സംബന്ധിച്ച് തുടർ ചർച്ചകളോ അവരുന്നയിച്ച കാര്യങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായ എന്തെങ്കിലും നടപടികളോ ഒരു സർക്കാരുകളുടെയും ഭാഗത്ത് നിന്നുമുണ്ടായില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത.

യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി സിനിമകൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വാണിജ്യപരമായ നേട്ടങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പല വിട്ടു വീഴ്ചകളും നടക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ 'പട' ആ കാര്യത്തിൽ ഒരു അപവാദമായി മാറുന്നത് വസ്തുതാപരമായ അതിലെ അവതരണവും കൈകാര്യം ചെയ്ത വിഷയത്തിലെ വ്യക്തതയും കൃത്യതയുമൊക്കെ കൊണ്ടാണ്.

1996 ൽ പാലക്കാട് കളക്ടറെ ബന്ദിയാക്കി കൊണ്ട് ആദിവാസികളുടെ അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി 'അയ്യങ്കാളിപ്പട'നടത്തിയ പോരാട്ടത്തിന്റെ ഒരു നേർ സാക്ഷ്യമെന്നോണം അതി ഗംഭീരമായി തന്നെയാണ് 'പട' ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

96 കാലഘട്ടത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന കവലകളും, ചായപ്പീടികയും, ബസും, കാറും , കളക്ടറേറ്റ് പരിസരവുമൊക്കെ മനോഹരമായി പുനരാവിഷ്‌ക്കരിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം സിനിമയിൽ.

ഒരു ഡോക്യൂമെന്ററി സിനിമയുടെ രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റാതെ, തീർത്തും റിയലിസ്റ്റിക്കായി, എന്നാൽ ഛായാഗ്രഹണവും പശ്ചാത്തല സംഗീതവുമടക്കമുള്ള അവശ്യ സിനിമാറ്റിക് ഘടകങ്ങളെ വേണ്ട രീതിയിൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് 'പട'യുടെ തിയേറ്റർ കാഴ്ചകളെ ഉദ്വേഗഭരിതമാക്കാൻ സംവിധായകനും കൂട്ടർക്കും സാധിച്ചു.

കാസ്റ്റിങ്ങിലെ സൂക്ഷ്മതയും ജോജു, വിനായകൻ, കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ, ദിലീഷ് പോത്തൻ, ടി ജി രവി, പ്രകാശ് രാജ്, കളക്ടറായി എത്തിയ അർജ്ജുൻ രാധാകൃഷ്ണൻ എന്നിവരുടെയൊക്കെ പ്രകടനങ്ങളും എടുത്തു പറയേണ്ട മികവാണ്.

1975 ൽ പേരിനെങ്കിലും നിലവിൽ വന്ന ആദിവാസി ഭൂ നിയമമാണ് 1996 ൽ കേരള നിയമസഭയിൽ ഒറ്റക്കെട്ടായി അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടത്.

നിങ്ങളെന്റെ കറുത്ത മക്കളെ ചുട്ടുതിന്നുന്നോ.. നിങ്ങളവരുടെ കറുത്ത കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുക്കുന്നോ..നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കുഴിമാടം കുളംതോണ്ടുന്നോ ? നിങ്ങളോർക്കുക നിങ്ങളെങ്ങനെ നിങ്ങളായെന്ന് എന്ന് എഴുതിയ സാക്ഷാൽ കടമ്മനിട്ട പോലും അന്ന് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയായിരുന്നു.

ഗൗരിയമ്മക്കപ്പുറം മറ്റൊരു എതിർ ശബ്ദം പോലും അന്ന് നിയമസഭയിൽ ഉയരാതെ പോയി.

നിയമപ്രകാരം ഭൂമിക്ക് അവകാശമുണ്ടായിട്ടും സ്വന്തമായൊരു തുണ്ട് ഭൂമി പോലുമില്ലാത്തവരായി മാറിയ ആദിവാസികൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ നീതിബോധം മറ്റെന്തുണ്ട് ?

അങ്ങിനെയൊരു നീതിക്ക് വേണ്ടി ശബ്ദമുയർത്തിയ അയ്യങ്കാളിപ്പടയോടും അതിന്റെ ഭാഗമായവരോടുമൊക്കെ ഭരണകൂടം ചെയ്തത അനീതിയെ കുറിച്ച് സിനിമയിലൂടെ തരുന്ന വിവരണങ്ങൾ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നുണ്ട്.

ആദിവാസി ഭൂനിയമ ഭേദഗതി ബില്ലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടന്ന പഴയ അയ്യങ്കാളിപ്പടയുടെ പോരാട്ടത്തെ 'പട'യിലൂടെ പുനരാവിഷ്‌ക്കരിച്ചതിലൂടെ സംവിധായകൻ നടത്തുന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ കേരളം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കരുത്.

26 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന പോരാട്ടത്തെ സിനിമയിലൂടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുമ്പോഴും ആദിവാസി സമൂഹം നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെ ഇന്നും അതേ പടി തുടരുകയാണ്.

ഈ പോരാട്ടം തുടരണം തുടരുക തന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുന്ന ഇങ്ങനൊരു സിനിമ കാണാതെ പോകുന്നത് പോലും അനീതിയാണ് എന്ന് പറയാം.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = മികച്ച ഒരു രാഷ്ട്രീയ സിനിമ.

*വിധി മാർക്ക് = 8.5/10

-pravin-

വർഗ്ഗീയവത്ക്കരിക്കേണ്ട സിനിമയല്ല മേപ്പടിയാൻ !!

'മേപ്പടിയാൻ' സിനിമ ഇറങ്ങിയ സമയത്ത് പലരിൽ നിന്നായി കേട്ട പ്രധാന പരാതി അതൊരു 'സംഘി സിനിമ'യാണ് എന്നായിരുന്നു. എന്താണ് 'സംഘി സിനിമ' കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്നതുമായി വ്യക്തത കിട്ടാത്തത് കാരണം കൊണ്ടും സിനിമ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ടും അന്ന് പ്രതികരിക്കാൻ നിന്നില്ല. എന്നാൽ അതേ മുൻവിധികളോടെ തന്നെ 'മേപ്പടിയാൻ' കണ്ടിട്ടും ആ ഒരു പരാതിയിൽ കഴമ്പുള്ളതായി തോന്നിയില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല സിനിമ നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഉണ്ണി മുകുന്ദന്റെ കരിയറിലെ ഇത് വരെ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും നല്ല കഥാപാത്രമായി വിലയിരുത്താം ജയകൃഷ്ണനെ. ആ കഥാപാത്രം അനുഭവിക്കുന്ന മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾ നമ്മളുടേത് കൂടിയായി മാറ്റുന്ന വിധം ഗംഭീരമായി തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് ഓരോ സീനുകളും. ഇന്ദ്രൻസ്, സൈജു കുറുപ്പ്, ഷാജോൺ എല്ലാവരും സൂപ്പർ.

ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട മറ്റൊരു കാര്യം ചെങ്കോലിലെ പരമേശ്വരന് ശേഷം നല്ലൊരു കാരക്ടർ റോളിൽ ജോണിയെ കാണാനായതാണ്. അവസാന സീനുകളിലെ നായകൻറെ അയ്യപ്പ വേഷവും ശബരി മല കയറ്റവുമൊക്കെ സിനിമയുടെ പ്രമേയത്തിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒന്നായി തോന്നിയില്ല എന്നതൊഴിച്ചാൽ ഓവറാൾ പടം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

ഇനി ഈ സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാതികളോടുള്ള പ്രതികരണത്തിലേക്ക് വരാം. സേവാ ഭാരതിക്ക് നന്ദി പ്രകാശിപ്പിച്ചു എന്നതാണ് അതിൽ ഒന്ന്. സേവാ ഭാരതിയുടെ ആംബുലൻസ് സിനിമയിൽ ഉപയോഗിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ആ നന്ദി പ്രകാശനം എന്ന് സംവിധായകൻ തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. സേവാ ഭാരതിയുടെ ആംബുലൻസ് ഏത് സാഹചര്യത്തിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വന്നത് എന്നതിനും പുള്ളി മറുപടി പറയുന്നുണ്ട്.

സേവാ ഭാരതിയുടെ ആംബുലൻസ് സിനിമയുടെ ഒരു സീനിൽ കാണാം എന്നതൊഴിച്ചാൽ സിനിമയുടെ കഥയിൽ എവിടെയെങ്കിലും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വർണ്ണനകളോ റഫറൻസോ ഒന്നുമില്ല . ആംബുലൻസിന്റെ ആ പേര് കൊണ്ട് എങ്ങിനെയാണ് മേപ്പടിയാൻ സംഘി സിനിമയാകുന്നത് എന്നറിയില്ല. ഇനി ആ ലെവലിൽ നോക്കിയാൽ തന്നെ സേവാ ഭാരതിയുടെയും SDPI യുടേയുമൊക്കെ ആംബുലൻസുകൾ ഭാഗമായ മുൻകാല സിനിമകളെയൊക്കെയും സംഘി / സുഡാപ്പി സിനിമകളാക്കി വിലയിരുത്തേണ്ടി വരില്ലേ ?

അടുത്ത പരാതി സിനിമയിലെ നായകൻ നിസ്സഹായനായ ഹിന്ദുവും നെഗറ്റിവ് ഷെയ്ഡ് വരുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ മുസ്‌ലിം -ക്രിസ്ത്യൻ മത വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടവരുമാണ് എന്നായിരുന്നു. ഇന്ദ്രൻസിന്റെ ഹാജിയാർ കഥാപാത്രത്തെയും സൈജു കുറുപ്പിന്റെ വർക്കിയേയുമൊക്കെ ഏതെങ്കിലും ഒരു സമുദായത്തിനെ ആക്ഷേപിക്കും വിധം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ വിമർശനത്തിൽ കഴമ്പുണ്ടാകുമായിരുന്നു. ഇവിടെ അങ്ങിനെ ഒരു പരാതി ഉന്നയിക്കാൻ തരത്തിൽ ഒരു സീനുമില്ല.

അയ്യപ്പൻറെ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊണ്ട് സിനിമ തുടങ്ങുന്നതും ക്ലൈമാക്സ് സീനിലെ ഉണ്ണി മുകുന്ദന്റെ അയ്യപ്പ വേഷവുമൊക്കെ സിനിമയിലെ സംഘിസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് എന്ന വാദത്തിനൊക്കെ എന്ത് മറുപടി നൽകണം എന്ന് പോലും അറിയുന്നില്ല.

ഇനി അങ്ങിനെയൊക്കെ നോക്കിയാൽ ഈ സിനിമ ഹിന്ദു വിരുദ്ധമാണെന്നും വാദിക്കാം. കാരണം ഒരു മാസ് ബിൽഡ് അപ്പിന് വേണ്ടി ക്ലൈമാക്സ് സീനിൽ ശബരി മലക്ക് പോകാൻ മാലയിട്ട നായകനെ കൊണ്ടാണല്ലോ മുറുക്കി തുപ്പിക്കുന്നത്. പണ്ട് സ്വാമി വേഷവുമിട്ട് ഹാൻസ് വച്ച ഞങ്ങളുടെ നേതാവിനെ ട്രോളിയതാണോ എന്ന് ബിജെപിക്കാർക്ക് തോന്നിയാൽ അതും ഒരു പരാതിയായി എടുക്കേണ്ടി വരില്ലേ ?

ദേവാസുരം സിനിമയിൽ മംഗലശ്ശേരിയിലെ പറമ്പ് വാങ്ങാൻ വരുന്ന വീരാൻകുട്ടിയെ യോഗ്യതയില്ലായ്മയുടെ പേരിൽ ആട്ടി പറഞ്ഞയക്കുന്ന നീലകണ്ഠനു സമാനമായി ജയകൃഷ്ണൻ -ഹാജിയാർ സീനുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ വിമർശന വിധേയമാക്കേണ്ട ഒരു വിഷയമെങ്കിലും കിട്ടുമായിരുന്നു. ഇവിടെ ഹാജിയാർ എന്ന കൗശലക്കാരനായ കച്ചവടക്കാരനെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ജയകൃഷ്ണന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഹാജിയാർക്ക് നെഗറ്റീവ് പരിവേഷം കൈവരുന്നത് പോലും.

ഹാജിയാർ സമുദായ വിരുദ്ധമായോ അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു സമുദായത്തിനെ ആക്ഷേപിക്കും വിധമോ പെരുമാറി കാണുന്നില്ല. അതോടൊപ്പം തന്നെ ജയകൃഷ്ണന്റെ സാഹചര്യത്തെ മുതലെടുക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രത്തെയും മതപരമായി നിരീക്ഷിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയും സിനിമയിൽ കാണുന്നില്ല.

തന്റെ സിനിമകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെയും കഥാപാത്ര സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെയും നിരന്തരം ജാതീയതയും സവർണ്ണ മേൽക്കോയ്മയുമൊക്കെ പ്രകടമാക്കി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് പ്രിയദർശൻ രാഷ്ട്രീയപരമായി വിമർശിക്കപ്പെട്ടത്. അത് പോലെ ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ സിനിമകളിൽ നാളെ ഉണ്ടായാൽ തീർച്ചയായും അയാളും വിമർശിക്കപ്പെടും. പക്ഷേ നിലവിൽ 'മേപ്പടിയാ'ന്റെ പേരിൽ ആ വിമർശനത്തിന് സാധ്യതയില്ല.

'മാലിക്കും', 'കുരുതി'യുമൊക്കെ പോലുള്ള സിനിമകൾ വ്യാജ പൊതുബോധ നിർമ്മിതികളിലൂടെയും വാസ്തവ വിരുദ്ധമായ അവതരണങ്ങളിലൂടെയും കേരളത്തിലെ സമകാലീന രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷത്തെ മലീമസമാക്കിയ കണക്ക് വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ 'മേപ്പടിയാൻ' അങ്ങേയറ്റം നിരപരാധിയാണ് എന്ന് പറയേണ്ടി വരും .

എന്ത് തന്നെയായാലും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മത പശ്ചാത്തലം മാത്രം നോക്കി ഒരു സിനിമയെ മൊത്തമായി വിലയിരുത്തുന്ന പ്രവണതയോട് അങ്ങേയറ്റം എതിർപ്പ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

*വിധി മാർക്ക് = 7.5/10

-pravin-

അഞ്ഞൂറ്റി കുടുംബത്തിലെ അധികാര തർക്കങ്ങൾ !

മാഫിയാ കുടുംബവാഴ്ചയും അവരുടെ അധികാര കൈമാറ്റവും അനുബന്ധ തർക്കങ്ങളുമൊക്കെ പ്രമേയവത്ക്കരിക്കപ്പെടുന്ന ഏത് കാലത്തെ സിനിമകളിലും മഹാഭാരതവും ഗോഡ് ഫാദറും തന്നെയാണ് റഫറൻസ് .

ഇന്ത്യൻ സിനിമകളിൽ വിശിഷ്യാ ഹിന്ദി-തമിഴ്-തെലുഗ് സിനിമകളിൽ അത് ഏറ്റവും മികച്ച രീതിയിൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയത് മണി രത്നം, രാം ഗോപാൽ വർമ്മ, അനുരാഗ് കശ്യപ് പോലുള്ള സംവിധായകരാണ്.

മലയാളത്തിലേക്ക് വന്നാൽ അത്തരം പ്രമേയങ്ങളുടെ മികച്ച സിനിമാവിഷ്ക്കാരം സാങ്കേതിക തികവോടെ സമ്മാനിക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടുള്ളത് അമൽ നീരദിനാണ് എന്ന് പറയാം. അതിന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ഉദാഹരണം തന്നെയാണ് 'ഭീഷ്മപർവ്വം'.

കണ്ടു മറന്ന കഥകളും കഥാപാത്രങ്ങളും ഊഹിക്കാവുന്ന കഥാഗതികളുമൊക്കെ ഉണ്ടെന്നാലും ഒരേ കഥയോടുള്ള വേറിട്ട സമീപനങ്ങൾ കൊണ്ടും അതിന്റെ അവതരണം കൊണ്ടുമൊക്കെയാണ് 'ഭീഷ്മപർവ്വം' മികച്ച തിയേറ്റർ ആസ്വാദനം ഉറപ്പ് നൽകുന്നത്.

സ്ലോ പേസിലുള്ള കഥ പറച്ചിൽ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവർക്ക് പോലും സിനിമയുടെ കഥയിലേക്ക് ഇഴുകി ചേരാൻ പറ്റുന്ന വിധമാണ് ഓരോ സീനുകളും വന്നു പോകുന്നത് .

മട്ടാഞ്ചേരിയിലെ അഞ്ഞൂറ്റി കുടുംബത്തിന്റെ 'സർവ്വ സേനാധിപൻ' ആയി മൈക്കിൾ മാറുന്ന കഥയൊക്ക കഥാപാത്ര സംഭാഷണങ്ങളിൽ കൂടെ കേൾപ്പിച്ചു തരുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കിലും ആ സീനൊക്കെ മനസ്സിൽ അറിയാതെ കണ്ടു പോകും വിധമാണ് അമൽ നീരദ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്.

നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ പരാതി കേൾക്കാനിരിക്കുന്ന മൈക്കിളപ്പന്റെ ഇൻട്രോ സീനും കോണിപ്പടി ഇറങ്ങിയുള്ള ടിയാന്റെ സ്ലോമോഷനിലുള്ള വരവുമൊക്കെ ഇത്തരം സിനിമകളിലെ ക്ലിഷേ ആണെന്ന് പരാതിപ്പെടാമെങ്കിലും ആ സീനുകളോടൊന്നും മടുപ്പ് തോന്നാതെ പോകുന്നത് അമൽ നീരദിന്റെ മേയ്ക്കിങ് ശൈലി കൊണ്ടാണ്.

ജാതി വെറിയുടെ പേരിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കെവിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ തുടങ്ങി ഒരു തുണ്ട് ഭൂമിക്ക് വേണ്ടി കത്തിയെരിഞ്ഞ അച്ഛനമ്മമാരുടെ ഓർമ്മകളിൽ നീറുന്ന രണ്ടു മക്കളുടെ നിസ്സഹായ മുഖങ്ങളിൽ പ്രതീക്ഷകൾ സമ്മാനിച്ച് കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന സിനിമയുടെ രാഷ്ട്രീയം ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ആ ഓപ്പണിങ് സീനുകൾ തന്നെ നോക്കൂ നിയമം വഴി കിട്ടാതെ പോയ നീതി കോടതിക്ക് പുറത്ത് വച്ച് മൈക്കിളപ്പന്റെ ചിലവിൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നു. ഇത്തരം കേസുകളിലെ പൊതുബോധത്തെയാണ് സിനിമ അവിടെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത്.

'ബിഗ് ബി'യിൽ മേരി ടീച്ചറുടെ മരണ ശേഷം ഒറ്റപ്പെടുന്ന മക്കളെ ഒരു രക്ഷകന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കുന്ന ബിലാലിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പ് തന്നെയാണ് മൈക്കിളും. ഭീഷ്മരുടെ റഫറൻസിൽ മൈക്കിൾ എന്ന കഥാപാത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മഹാഭാരതത്തിലെ പാണ്ഡവ-കൗരവരെ പോലെ അഞ്ഞൂറ്റി കുടുംബത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ രണ്ടു വിഭാഗത്തെ വാർത്തെടുത്തു എന്ന് മാത്രം.

പുരാണ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ഉണ്ടെങ്കിലും അതിലെ പോസിറ്റിവ്-നെഗറ്റിവ് ഷെയ്ഡുകളെയൊന്നും പരിഗണിക്കാതെ തന്റെ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ പരിവേഷം നൽകുകയാണ് അമൽ നീരദ്-ദേവദത്ത് ഷാജി ടീം ചെയ്തത്. ഉദാഹരണത്തിന് കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ കൗരവർക്കൊപ്പം നിലകൊണ്ട ഭീഷ്മരെ സിനിമയിൽ പാണ്ഡവ പക്ഷത്താണ് നില കൊള്ളിക്കുന്നത്. പാണ്ഡവ പക്ഷത്തെ അഭിമന്യുവിന്റെ സ്വാധീനമുള്ള സുദേവിന്റെ രാജനെയാകട്ടെ സിനിമയിലെ കൗരവ പക്ഷത്തും.

ഗർഭസ്ഥ ശിശുവായിരിക്കെ കേട്ട യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളാണ് കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ അഭിമന്യു പരീക്ഷിച്ചത്. ചക്രവ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തി യുദ്ധമര്യാദകളെ പരിഗണിക്കാതെയാണ് അഭിമന്യുവിനെ കൊല്ലുന്നത്. അപ്പോഴും അഭിമന്യു വീരനായി തന്നെയാണ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ അഭിമന്യുവിന്റെ ഈ ഹീറോ പരിവേഷത്തെ പാടെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അമൽ നീരദും ദേവദത്ത് ഷാജിയും കൂടി സുദേവിന്റെ രാജൻ എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രത്തിലേക്ക് അഭിമന്യുവിനെ മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്.

മാറ്റമില്ലാതെ വന്നു പോയ കഥാപാത്രങ്ങളുമുണ്ട് കൂട്ടത്തിൽ. ശകുനിയുടെ കഥാപാത്രമാണ് ദിലീഷ് പോത്തന്റെ ജെയിംസ്, ദുര്യോധനൻ ആണ് ഷൈൻ ടോം ചാക്കോയുടെ പീറ്റർ, ദുശ്ശാസനൻ ആണ് സഹോദരൻ പോൾ, കറുത്ത കണ്ണട വച്ച് നടക്കുകയും പുത്രസ്നേഹം നിരന്തരം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗാന്ധാരിയാണ് മോളി, അഞ്ഞൂറ്റിയിലെ കുടുംബത്തിന് പുറത്ത് പോയി താമസിക്കുന്ന ഫാത്തിമയും മക്കളും വനവാസ കാലത്തെ കുന്തിയും മക്കളുമാണ്. അങ്ങിനെ പറഞ്ഞു പോകാനെങ്കിൽ ഏറെ മഹാഭാരത റഫറൻസുകൾ ഉണ്ട് ഭീഷ്മപർവ്വത്തിൽ.

'ബിഗ് ബി'യിൽ സായിപ്പ് ടോണിയെ തീർക്കുന്ന സീനൊക്കെ ഏതാണ്ട് അതേ പോലെ തന്നെ 'ഭീഷ്മപർവ്വ'ത്തിൽ ആവർത്തിച്ചത് ഒരു കല്ല് കടിയായി തോന്നിയെങ്കിലും ഒരു അമൽ നീരദ് പടത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന സംതൃപ്തിയിൽ അതെല്ലാം മറക്കാനാകുന്നുണ്ട്.

എഴുപതാം വയസ്സിലും മൈക്കിൾ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ എല്ലാ തലത്തിലും ജീവസ്സുറ്റതാക്കി മാറ്റാൻ മമ്മുക്കക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. മമ്മുക്കയുടെ പ്രായം കൂടി കണക്കിലെടുത്തു കൊണ്ടുള്ള കഥാപാത്രം എന്ന നിലക്ക് കൂടി ശ്രദ്ധേയമായി മൈക്കിൾ.

ഷൈൻ ടോം ചാക്കോയും ഫർഹാനും ശ്രീനാഥ്‌ ഭാസിയും സുദേവുമൊക്കെ ഗംഭീരമായി തന്നെ പകർന്നാടി. മട്ടാഞ്ചേരിയൻ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ മികച്ചു നിൽക്കാൻ സൗബിന് പ്രത്യേക വാസനയാണ് എന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി തെളിയിക്കുന്നു ഭീഷ്മപർവ്വത്തിലെ അജാസായുള്ള പ്രകടനം.

വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ അവശതയിലും മനസ്സ് നിറച്ചും പകയോട് കൂടി ജീവിക്കുന്ന ഇരവിപ്പിള്ള- കാർത്ത്യായനിയമ്മ കഥാപാത്ര ജോഡികളെ പൂർണ്ണ മികവോടെ നെടുമുടിയും KPAC ലളിതയും ഗംഭീരമാക്കി കാണുമ്പോൾ മലയാള സിനിമയുടെ തീരാ നഷ്ടങ്ങളുടെ ആഴം എത്രയെന്ന് ഒന്ന് കൂടി ഓർത്തു പോകുന്നു.

എൺപതുകളുടെ കഥാപശ്ചാത്തലത്തിന് അനുസരിച്ചുള്ള ആർട് വർക്കുകളും വസ്ത്രാലങ്കാരവുമൊക്കെ ഭീഷ്മപർവ്വത്തിലെ എടുത്ത് പറയേണ്ട മികവുകളാണ്. അതോടൊപ്പം ആനന്ദ് സി ചന്ദ്രന്റെ ഛായാഗ്രഹണം, വിവേക് ഹർഷന്റെ എഡിറ്റിങ്, സുഷിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതമൊക്കെ കൂടി ചേരുമ്പോൾ ആണ് 'ഭീഷ്മപർവ്വം' എന്നത് വെറും ഒരു അമൽ നീരദ് പടം മാത്രമായി ഒതുങ്ങാതെ പോകുന്നത്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ഒരു അമൽ നീരദ് പടത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് പ്രതീക്ഷിച്ചോ അത് കിട്ടുന്നു എന്നതിനൊപ്പം സമീപ കാല മമ്മൂട്ടി സിനിമകളിൽ നിന്ന് മാറി മമ്മുട്ടിയെന്ന താരത്തെ വീണ്ടും ആഘോഷിക്കാൻ അവസരം ഒരുക്കിയ സിനിമ കൂടിയാകുന്നു ഭീഷ്മപർവ്വം.

*വിധി മാർക്ക് = 8/10

-pravin-

അവസാനിക്കാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യ സമരങ്ങൾ !!

രഞ്ജിത്തിന്റെ 'ഞാൻ' സിനിമയിൽ ഹരീഷ് പേരടിയുടെ നകുലനും ദുൽഖറിന്റെ കെ.ടി.എൻ കോട്ടൂരുനുമിടയിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടക്കുന്ന ഒരു ചർച്ചയുടെ സീനുണ്ട്. തനിക്ക് ഭാവി കാണാനാകും എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന നകുലനോട് ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുമോ എന്ന് ചോദിക്കുകയാണ് കെ.ടിഎൻ. അതിന് നകുലൻ നൽകുന്ന മറു ചോദ്യം എന്താണ് സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നാണ് .

എന്താണ് സ്വാതന്ത്ര്യം ? അതിലും ഭീതിതമായ ഒരു മറു ചോദ്യമിനി വേറെയില്ല. ആ ചോദ്യവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും അതുമായി കൂട്ടി ചേർത്ത് വായിക്കാവുന്ന ജീവിതങ്ങളാണ് 'ഫ്രീഡം ഫൈറ്റി'ലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളത്രയും.

നമ്മൾ എത്രയൊക്കെ സ്വതന്ത്രരാണ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടാലും സാമൂഹ്യ-വ്യക്തി ജീവിതങ്ങളിൽ പല വിധത്തിൽ സ്വാതത്ര്യം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. വ്യവസ്ഥിതികളും സാഹചര്യങ്ങളും പൊതു ബോധങ്ങളുമൊക്കെ കൂടെ സാമൂഹിക- വ്യക്തി ജീവിതങ്ങളിൽ തീർക്കുന്ന അസമത്വവും പാരതന്ത്ര്യവുമൊക്കെ കൃത്യമായി വരച്ചു കാണിക്കുന്നുണ്ട് 'ഫ്രീഡം ഫൈറ്റി'ലെ കുഞ്ഞു കഥകളിലൂടെ.

സ്വന്തം പ്രണയത്തിലും വിവാഹത്തിലുമൊന്നും തീരുമാനമെടുക്കാൻ ഒരു പെണ്ണിന് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല എന്ന വിഷയത്തെയാണ് അഖിൽ അനിൽകുമാറിന്റെ 'Geethu unchained' പ്രശ്നവത്ക്കരിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെയൊക്കെ ഒരു പെണ്ണ് പറഞ്ഞാലോ ചെയ്‌താലോ നാട്ടുകാർക്ക് എന്ത് തോന്നും എന്ന പൊതുബോധത്തിനെതിരെയാണ് ഗീതുവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം.

കുഞ്ഞില മാസില്ലാമണിയുടെ 'അസംഘടിതർ' സ്ത്രീ സമൂഹം പൊതു ഇടങ്ങളിൽ നേരിടുന്ന ടോയ്‌ലറ്റ് പ്രശ്നത്തെയാണ് പ്രമേയവത്ക്കരിക്കുന്നത്.

ഒരു സിനിമാറ്റിക് മൂഡിൽ അവതരിപ്പിക്കേണ്ട വിഷയമല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തന്നെ റിയലിസ്റ്റിക് ആയി തന്നെ അവതരിപ്പിക്കുകയും ആ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭീകരത അനുഭവപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് സംവിധായിക.

ഫ്രാൻസിസ് ലൂയിസിന്റെ 'റേഷൻ' മധ്യവർത്തി കുടുംബങ്ങളുടെയും സമ്പന്നകുടുംബത്തിന്റെയും സാമ്പത്തിക അന്തരങ്ങളെയും അസമത്വത്തെയും തുറന്നു കാണിക്കുന്നു. ഒരു മീനിന് വേണ്ടി രണ്ടു കുടുംബങ്ങൾ നൽകുന്ന വിലയും അവർക്കിടയിലെ സാമ്പത്തിക അന്തരവുമൊക്കെ മനുഷ്യന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി എങ്ങിനെ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഈ സെഗ്‌മെന്റിനു സാധിച്ചതായി തോന്നിയില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന വിഷയത്തോട് ബന്ധപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചില്ല എന്ന പരാതി ഒഴിച്ചാൽ 'റേഷനും' കൊള്ളാമായിരുന്നു.

ജിയോ ബേബിയുടെ 'ഓൾഡ് ഏജ് ഹോം' ജോജു-ലാലി-രോഹിണി എന്നിവരുടെ കഥാപാത്ര പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമാണ്. വയസ്സായാൽ വീടിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി ജീവിക്കേണ്ടവരാണ് അച്ഛനമ്മമാർ എന്ന മക്കളുടെ ആജ്ഞാപനങ്ങൾക്കെതിരെയാണ് ലാലിയുടെ കഥാപാത്രം നിലകൊള്ളുന്നതെങ്കിൽ ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ കഴിക്കാനും ചെയ്യാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ബേബിക്ക് വേണ്ടത്. പരസ്പ്പരം മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് പെരുമാറാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വേണ്ടതെന്ന് ധനുവിന്റെ കഥാപാത്രം ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പറ്റിയുളള മൂന്നു കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഈ സെഗ്മെന്റിൽ ഉണ്ട്.

ജിതിൻ ഐസക്കിന്റെ 'പ്ര. തൂ. മു' സെപ്റ്റിക് ടാങ്ക് ക്‌ളീനിംഗ് തൊഴിലാളികൾ സമൂഹത്തിൽ നേരിടുന്ന അവഗണനകളെയും പരിഹാസത്തെയും അസമത്വത്തെയുമൊക്കെ പച്ചക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട്. അവരുടെ തൊഴിൽ മേഖലയിലെ പ്രശ്നങ്ങളെ കേൾക്കാൻ പോലും തയ്യാറല്ലാത്ത ഒരു സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത് എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് പ്രെസ്സ് കോൺഫ്രൻസിനിടയിലുള്ള മാധ്യമ പ്രവർത്തകരുടെ പരിഹാസം നിറഞ്ഞ ചോദ്യങ്ങൾ.തങ്ങൾക്ക് നേരെയുളള പരിഹാസങ്ങൾക്കും അവഗണനകൾക്കുമെതിരെ അവർ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന സമരം ഈ ആന്തോളജിയിലെ മറ്റൊരു മികച്ച സ്വാതന്ത്ര്യ സമരമാണ്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ഈ അടുത്ത് കണ്ടതിൽ സാമൂഹിക പ്രസക്തമായ നല്ല ഒരു ആന്തോളജി സിനിമ .

*വിധി മാർക്ക് = 7.5/10

-pravin-

അപ്പ - പുള്ളൈ പോരാട്ടം !!

ഒരു സ്ഥിരം ഗ്യാങ്‌സ്റ്റർ കഥ എന്ന മുൻവിധിയോടെ കാണുന്നവരെ പോലും തൃപ്‍തിപ്പെടുത്തും വിധം കെട്ടുറപ്പുള്ള തിരക്കഥ കൊണ്ടും ത്രസിപ്പിക്കുന്ന കഥാമുഹൂർത്തങ്ങളെ കൊണ്ടുമൊക്കെ 'മഹാനെ' ഗംഭീരമാക്കാൻ കാർത്തിക് സുബ്ബരാജിന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് . 'അത് കൊണ്ട് തന്നെ 'ജഗമേ തന്തിരം' സമ്മാനിച്ച നിരാശകളെയൊക്കെ മറന്നു കൊണ്ട് ആഘോഷിക്കാനുള്ള ഒരു സിനിമാനുഭവമായി മാറുന്നു 'മഹാൻ'

ഗാന്ധിയൻ ആദർശങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു എന്ന കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം മൂടി വച്ച് ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ കഥയെന്നോണം തുടങ്ങി ഒരു ഗ്യാങ്‌സ്റ്റർ സിനിമയുടെ ഗ്ലാമർ ചുറ്റുവട്ടത്തിലേക്ക് പരിണാമപ്പെടുകയാണ് 'മഹാൻ'.

ഗാന്ധിയനായുള്ള ജീവിതചര്യയിൽ അയാൾ അനുഭവിക്കുന്ന പാരതന്ത്ര്യവും അത് അയാളെ കൊണ്ട് ചെന്നെത്തിക്കുന്ന മാനസികാവസ്ഥയുമൊക്കെ ഗാന്ധി മഹാൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഗാന്ധി മഹാൻ എന്ന പേര് പോലും ഒരു ബാധ്യതയായി മാറുന്നിടത്ത് തൊട്ട് അങ്ങോട്ടുള്ള ഓരോ സീനുകളിലും ആ കഥാപാത്രത്തിന് ശാരീരികവും മാനസികവുമായി വന്നു പോകുന്ന വ്യത്യാസങ്ങളെ സ്‌ക്രീൻ പ്രസൻസിലൂടെ കാണിച്ചു തരുന്നു വിക്രം.

അധികാരപരമായും വൈകാരികപരമായുമൊക്കെയുള്ള ആ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ചകളെ ഉൾക്കൊണ്ടു കൊണ്ടുള്ള പകർന്നാട്ടമായിരുന്നു വിക്രമിന്റെത്. ഒരു വലിയ ഇടവേളക്ക് ശേഷം വിക്രമിലെ നടനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി കണ്ട സിനിമ എന്ന നിലക്കും 'മഹാൻ' കൈയ്യടി നേടുന്നു.

എത്ര നല്ല പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളോ ആദർശങ്ങളോ ആകട്ടെ അത് മറ്റൊരാളുടെ മേൽ നിർബന്ധപൂർവ്വം ചുമത്തപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യനുള്ളിൽ സംഭവിക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങളെ ലളിതമായി തന്നെ സിനിമ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

നമ്മുടെ ജീവിതം മറ്റൊരാളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പായി മാറുന്നതിലെ സങ്കീർണ്ണതകളെ ഗാന്ധി മഹാൻ - ദാദാഭായ് നവറോജി കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ഗംഭീരമായി വരച്ചു കാണിക്കുകയാണ് സംവിധായകൻ ചെയ്യുന്നത്.

ആദർശ -പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളിലെ ശരി തെറ്റുകൾക്കപ്പുറം ഒരു മനുഷ്യൻ എങ്ങിനെ ശരിയും തെറ്റുമായി മാറുന്നു എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന കഥാപാത്ര നിർമ്മിതികൾ 'മഹാൻ' സിനിമയുടെ വേറിട്ട ഒരു വീക്ഷണത്തിന് അവസരമൊരുക്കുന്നു.

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഗാന്ധി മഹാൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഹീറോവത്ക്കരണം മാത്രമായി ഒതുങ്ങി പോകുമോ എന്ന് സംശയിച്ച അതേ സിനിമയിൽ തന്നെ സത്യവാനായുള്ള ബോബി സിംഹയുടെ പക്വതയാർന്ന അഭിനയ മുഹൂർത്തങ്ങൾ കാണാം. അതോടൊപ്പം നായക- സഹനട കഥാപാത്രങ്ങളെയൊക്കെ മറി കടന്നു കൊണ്ടുള്ള എനർജറ്റിക് പ്രതിനായക വേഷത്തെ ധ്രുവ് വിക്രമും ഗംഭീരമാക്കി.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = രണ്ടേ മുക്കാൽ മണിക്കൂർ ദൈർഘ്യമുള്ള സിനിമയിൽ കഥയേക്കാൾ കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ചേർച്ചകളും ചേർച്ച കുറവുകളുമാണ് പറയാനുള്ള ആശയത്തെ വ്യക്തമാക്കി തരുന്നത്. "Freedom is not worth having if it does not include the freedom to make mistakes" എന്ന ഗാന്ധിജിയുടെ വാക്കുകളെ ആ തലത്തിൽ സമർത്ഥമായി പ്രമേയവത്ക്കരിക്കാനും അവതരിപ്പിക്കാനും കാർത്തിക് സുബ്ബരാജിന് സാധിച്ചു എന്ന് പറയാം.

*വിധി മാർക്ക് = 8/10

-pravin-

'മുടി'ക്കുമുണ്ട് പറയാൻ ഒരു രാഷ്ട്രീയം !!

ഏറെ ലളിതവും എന്നാൽ ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയവും പറയുന്ന ഒരു കൊച്ചു സിനിമയാണ് 'മുടി'. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ഇത് മുടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സിനിമ തന്നെയെങ്കിലും മുടിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചിന്തകളും നിലപാടുകളുമല്ല സിനിമയുടേത്.

കോവിഡിന്റെ തുടക്ക കാലത്തെ ഭീതിപ്പെടുത്തുന്ന നിയമങ്ങളും അടച്ചു പൂട്ടലുകളുമൊക്കെ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതങ്ങളെ എത്ര മാത്രം വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരിക്കാം എന്ന് ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന കഥാപശ്ചാത്തലമുണ്ട് 'മുടി'യിൽ .

വെള്ളത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു തുരുത്തിനെ കണ്ടൈൻമെൻറ് സോൺ ആക്കി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നിടത്തു നിന്നാണ് സിനിമയുടെ തുടക്കം.

ഈ തുരുത്ത് എന്നത് പല പല കാരണങ്ങളാൽ പുറം ലോകത്ത് നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ മനുഷ്യരുടേതാണ് എന്ന് നിരീക്ഷിക്കാം. അവിടെ നഷ്ട പ്രണയവും സൗഹൃദവും പിണക്കങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും വാശിയും നിറഞ്ഞ മനുഷ്യരുടെ പല വകഭേദങ്ങളുണ്ട്.

തലയിൽ ഭംഗിയോടെ പരിപാലിക്കപ്പെടുന്ന മുടിയോടുള്ള നിലപാടല്ല നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയോട് മനുഷ്യനുള്ളത്. നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയോടെന്ന പോലെ മുടി വെട്ടുന്നവരോടുമുണ്ട് വിവേചനങ്ങൾ. ആ വിവേചനത്തിന് പിന്നിൽ എതിർക്കപ്പെടേണ്ട ഹീന രാഷ്ട്രീയമുണ്ട്.

ജാതി ചോദിക്കരുത് പറയരുത് എന്ന് പഠിപ്പിച്ച ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ കേരളത്തിൽ ഇന്നും ജാതീയമായി അധിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നവരും ഒറ്റപ്പെടുന്നവരും വിവേചനം നേരിടുന്നവരുമുണ്ട് എന്ന സത്യം ഒളിച്ചു വക്കേണ്ടതല്ല തുറന്ന് പറയേണ്ടതും പ്രതിരോധിക്കേണ്ടതുമായ ഒന്നാണെന്ന് സിനിമ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.

അച്ഛന്റെ മുടി വെട്ടാൻ വീട്ടിലേക്ക് വരുമോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവനോട് സംഘടനയുടെ തീരുമാനം അറിയിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഓഡിയോ കേൾപ്പിക്കുന്ന മണിയിലൂടെ മുടി വെട്ടി തൊഴിലെടുക്കുന്നവരെ ജാതീയമായി നോക്കി കാണുന്ന ചിന്താഗതിയെ തന്നെയാണ് സിനിമ പ്രതിരോധിക്കുന്നത്.

അയ്യങ്കാളിയുടെയും അംബേദ്‌ക്കറുടെയുമൊക്കെ ഛായാ ചിത്രങ്ങൾ സിനിമയുടെ പല ഭാഗത്തും ഗംഭീരമായി തന്നെ പ്രദർശിക്കപ്പെടുന്നത് കാണാം. അതിലേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് സലൂണിന്റെ ചുവരിൽ വരച്ചിട്ട മമ്മുട്ടിയുടെ അംബേദ്‌കറിന്റെ ചിത്രമാണ് . അതിനേക്കാളേറെ ആ സലൂണിന്റെ പേര് - ബാബ സലൂൺ !!

വീട്ടിൽ വന്നു മുടി വെട്ടി തരുമോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവർക്ക് മുന്നിലേക്ക് വീട്ടിൽ വന്നാൽ മുടി വെട്ടി തരാം എന്ന ബോർഡ് തിരിച്ചിടുന്നിടത്താണ് 'മുടി' അതിന്റെ വിപ്ലവകരമായ ചിന്ത പങ്കു വക്കുന്നത്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = കൈകാര്യം ചെയ്ത വിഷയം കൊണ്ടും അവതരിപ്പിച്ച രീതി കൊണ്ടും പശ്ചാത്തല സംഗീതം കൊണ്ടും ഛായാഗ്രഹണം കൊണ്ടും അഭിനേതാക്കളുടെ സ്വാഭാവിക പ്രകടനം കൊണ്ടുമൊക്കെ തന്നെയാണ് നാൽപ്പത്തി രണ്ടു മിനുട്ടോളം ദൈർഘ്യമുള്ള ഈ കുഞ്ഞു സിനിമ മനോഹരമായി അനുഭവപ്പെട്ടത്.

* വിധി മാർക്ക് = 7/10

-pravin-

ബ്രോ ഡാഡി അത്ര പോരാ ബ്രോ !!

ഈ സിനിമയുടെ കാര്യത്തിൽ എടുത്ത ഏറ്റവും മികച്ച തീരുമാനമായിരുന്നു OTT റിലീസ് എന്ന് പറയാം. ഒരു ബിഗ് സ്‌ക്രീനിൽ കണ്ടറിയേണ്ടതോ ആസ്വദിക്കേണ്ടതോ ആയ എന്തെങ്കിലുമൊരു മികവ് ബ്രോ ഡാഡിയിൽ ഇല്ല ..

കഥാപരമായി നോക്കിയാൽ ഒമർ ലുലുവിന്റെ 'ധമാക്ക'യെ ഒന്ന് കൂടി നില മെച്ചപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് ഒരു ഫാമിലി മൂവിയുടെ മൂഡിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് മാത്രമാണ് ആശ്വാസം.

ലൂസിഫർ പോലൊരു ആഘോഷ സിനിമ സംവിധാനം ചെയ്ത പൃഥ്വിരാജിനെ പോലൊരാൾക്ക് പറ്റിയ കൈയ്യബദ്ധം തന്നെയാണ് ബ്രോ ഡാഡി.

കോമഡി വേഷങ്ങളിൽ അമ്പേ പരാജയമായിട്ടുള്ള പൃഥ്വിരാജ് തന്നെ ഈ സിനിമയിലെ കോമഡി സീനുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് അഭിനയിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് സംവിധാനിക്കുന്നതിലെ വിരോധാഭാസം തന്നെയാണ് സ്‌ക്രീനിലെ പോരായ്മകളായി നിറഞ്ഞു നിന്നത്.

കാലഘട്ടം ഏതാണെന്നൊന്നും നോക്കാതെ ഉള്ള ഗർഭം കൊണ്ട് എങ്ങിനെയെങ്കിലും പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിക്കാനുള്ള സംവിധായകന്റെ കഠിന പരിശ്രമങ്ങൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നില്ല.

വർക് ഔട്ട് ആകാതെ പോയ കോമഡിയെ ചൊല്ലി സംവിധായകനെ വിമർശിക്കണ്ട എന്നും കരുതി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് കോമഡിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം സൗബിനെ ഇറക്കുമതി ചെയ്തത്. സൗബിന്റെ കഥാപാത്രവും പ്രകടനവുമെല്ലാം ബ്രോ ഡാഡിയിലെ മുഷിവുകളുടെ ആഘാതം കൂട്ടി തരുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്.

ഉണ്ണി മുകുന്ദന്റെ അതിഥി വേഷത്തിനൊന്നും ഒരു സ്‌ക്രീൻ പ്രസൻസും ഇല്ലാതെ പോയി. മേക്കപ്പിന്റെ കാര്യത്തിൽ ദൃശ്യം 2 വിലെ റാണിയെ കവച്ചു വക്കുന്ന വിധമാണ് 'ബ്രോ ഡാഡി' യിലെ അന്നയായി മീന എത്തുന്നത്.

വരനെ ആവശ്യമുണ്ട് സെറ്റിൽ നിന്ന് നേരെ 'ബ്രോ ഡാഡി'യിലേക്ക് വന്ന പോലെയായിരുന്നു കല്യാണിയുടെ അഭിനയം. കഥാപാത്രങ്ങൾ മാറുന്നതിന് അനുസരിച്ചു ഭാവപ്രകടനങ്ങളിൽ വ്യത്യാസം കൊണ്ട് വരാൻ മടിയുള്ളത് പോലെ തോന്നി.

അപ്പുക്കുട്ടൻ വേഷങ്ങളുടെ ഹാങ്ങ് ഓവറിൽ നിന്ന് മുക്തനായ ഒരു ജഗദിഷിനെയാണ് സമീപ കാല സിനിമകളിൽ കാണുന്നത്. അച്ഛൻ വേഷങ്ങളെയൊക്കെ അദ്ദേഹം ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് കാണാം.

പ്രകടനം കൊണ്ട് മോശം പറയിപ്പിക്കാതെ പോകുമ്പോഴും മല്ലികാ സുകുമാരനൊക്കെ ടൈപ്പ് അമ്മ-അമ്മൂമ്മ വേഷങ്ങളിലേക്ക് ഒതുങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന് പറയേണ്ടി വരുന്നു.

ബ്രോ ഡാഡി എന്ന ടൈറ്റിൽ കഥാപാത്രത്തെ മോഹൻ ലാൽ മനോഹരമാക്കിയെങ്കിലും പ്രകടനപരമായ പുത്തൻ സാധ്യതകളൊന്നും തന്നെ ആ കഥാപാത്രത്തിനില്ലായിരുന്നു.

അങ്ങിനെ നോക്കിയാൽ മോഹൻലാലിന്റെ ടൈറ്റിൽ കഥാപാത്രത്തെക്കാൾ 'ബ്രോ ഡാഡി'യിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കാൻ സാധിച്ചത് ലാലു അലക്സിനാണ്. കോമഡിയും ഇമോഷനുമൊക്കെ സമ്മിശ്രമായി തന്നെ വന്നു പോകുന്ന സീനുകളിലെല്ലാം ലാലു അലക്സ് തിളങ്ങി നിന്നു.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = OTT റിലീസിലെ വാണിജ്യ ബുദ്ധിക്കപ്പുറം ഇതേ കഥ നല്ലൊരു തിരക്കഥയിലൂടെ പറഞ്ഞവതരിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബോളിവുഡിലെ 'Badhai Ho' പോലെയൊരു മികച്ച family entertainer സിനിമ മലയാളത്തിലും സംഭവിച്ചേനെ.

*വിധി മാർക്ക് = 5.5 /10

-pravin-

ഞെട്ടിക്കുന്ന 'ഭൂതകാലം' !!

ഒരു ഫാമിലി ഡ്രാമ മൂഡിൽ തുടങ്ങുമ്പോഴും ദുരൂഹമായ എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കാനുണ്ടെന്ന സൂചനകൾ നൽകി കൊണ്ടാണ് 'ഭൂതകാല'ത്തിന്റെ ടൈറ്റിൽ തെളിയുന്നത്. അപ്പോഴും പ്രേക്ഷകരുടെ ഊഹങ്ങൾക്കനുകൂലമായി ഒന്നും സംഭവിപ്പിക്കാതെ തീർത്തും സംവിധായകന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെയായിരുന്നു സിനിമയിലെ ഓരോ സീനുകളും വന്നു പോയത്.

ഒരു ഹൊറർ സിനിമയുടെ കഥാ പരിസരത്തു നിന്ന് ഒഴിവാക്കാനാകാത്ത പല കാര്യങ്ങളും 'ഭൂതകാലത്തി'ലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്ന് പരാതിപ്പെടാമെങ്കിലും മലയാളത്തിലെ മുൻകാല ഹൊറർ സിനിമകളെ വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഭയം എന്ന വികാരത്തെ അവതരണപരമായും പ്രകടനപരമായും ഗംഭീരമായി എക്സിക്യൂട്ട് ചെയാൻ സംവിധായകന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കഥാപാത്രങ്ങളെയും അവരുടെ സാഹചര്യത്തെയുമൊക്കെ വ്യക്തമായി ബോധ്യപ്പെടുത്തി തരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഓരോ സീനുകളിലുമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വിചാര വികാരങ്ങളും മാനസിക സംഘർഷങ്ങളുമൊക്കെ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കണക്ട് ചെയ്യാൻ സംവിധായകന് സാധിക്കുന്നു.

ഒരു ഹൊറർ സിനിമ കാണാൻ പോകുകയാണ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ കാണേണ്ട സിനിമയല്ല 'ഭൂതകാലം'. സിനിമയുടെ കഥയിലേക്ക് അത്ര മേൽ സ്വാഭാവികമായി വന്നു പോകുന്ന ഒന്ന് മാത്രമാണ് ഭയം. 

അതിനപ്പുറം സിനിമയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ഒരു അമ്മ-മകൻ ബന്ധത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങളും പൊരുത്തക്കേടുകളും പിന്നീട് അവർക്ക് പരസ്പ്പരമുണ്ടാകുന്ന തിരിച്ചറിവുകളുമൊക്കെയാണ്.

വേണമെങ്കിൽ ഒരു ഹൊറർ സിനിമ മാത്രമാക്കി എടുക്കാമായിരുന്ന ഒരു പ്ലോട്ടിലേക്ക് ഈ അമ്മ-മകൻ കഥ ചേർന്ന് കിടക്കുന്നിടത്തു തന്നെയാണ് 'ഭൂതകാലം' വ്യത്യസ്തമായ ആസ്വാദനം തരുന്നത്.

നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നവർ നമ്മളെ വിശ്വസിക്കാതെയും മനസ്സിലാക്കാതെയും പോകുന്നതാണ് എന്റെ പേടി എന്ന് വിനു പറയുമ്പോൾ അത് ഭയം എന്താണ് എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ വേറിട്ട ഉത്തരമാകുന്നു.

ശബ്ദ ദൃശ്യങ്ങൾ കൊണ്ടും സാങ്കേതിക മികവ് കൊണ്ടുമൊക്കെ ഹൊറർ സിനിമകളെ വിജയിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കുമെങ്കിലും കഥാപാത്ര പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ട് കാണുന്നവരിൽ ഭയപ്പാട് ഉണ്ടാക്കുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമല്ല. ആ വെല്ലുവിളിയെ രാഹുൽ സദാശിവൻ ഗംഭീരമായി തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു വിജയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = രേവതി - ഷൈൻ നിഗം ടീമിന്റെ അസാധ്യ പ്രകടനം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് 'ഭൂതകാല'ത്തിലെ ഹൊറർ സീനുകൾക്ക് ഇത്രത്തോളം മികച്ച ആസ്വാദനം ലഭിച്ചത്. കഥാപാത്രങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന അതേ പേടി സ്‌ക്രീനിൽ നിന്ന് കാണുന്നവനിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന സംവിധായകന്റെ മിടുക്കിനെ അഭിനന്ദിക്കാതെ പാകമില്ല.

*വിധി മാർക്ക് = 8/10

-pravin-

പുതുമയില്ലാത്ത കഥയെ അവതരണം കൊണ്ട് ഗംഭീരമാക്കിയപ്പോൾ !!

അച്ഛനെ കൊന്നവനോടുള്ള പ്രതികരവുമായി ഇറങ്ങി തിരിക്കുന്ന മക്കളുടെ കഥ എന്ന ഒറ്റ വരി വിശേഷണത്തിൽ ഒതുങ്ങി പോവുമായിരുന്ന ഒരു സിനിമയെ ആദ്യാവസാനം വരെ പിടിച്ചിരുത്തുന്ന സിനിമയാക്കി മാറ്റിയതിൽ സംവിധായകന്റെ കൈയ്യൊപ്പുണ്ട് .

നായക സങ്കൽപ്പങ്ങളോ നായക പരിവേഷങ്ങളോ ഇല്ലാതെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെയെല്ലാം നെഗറ്റിവ് ഷെയ്ഡിലൂടെ മാത്രം പറഞ്ഞവതരിപ്പിക്കുന്ന സിനിമ എന്ന നിലക്കും ശ്രദ്ധേയമാണ് 'കടസീല ബിരിയാണി'.

സ്നേഹ വാത്സല്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന അമ്മ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കൊന്നും ഈ സിനിമയിൽ പ്രസക്തിയില്ല .. അതിന് പകരം അച്ഛനെ കൊന്നതിന് പകരം വീട്ടാൻ മക്കൾക്ക് മേൽ നിരന്തരം സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്ന ഒരു അമ്മ കഥാപാത്രമുണ്ട് .

ശബ്ദത്തിലൂടെ മാത്രമാണ് സിനിമയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും ആ അമ്മ കഥാപാത്രം ആത്യന്തികമായി വയലൻസിന്റെ പ്രതിരൂപമായി സിനിമയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ഒരാൾ ഒരു കുറ്റം ചെയ്തു പോകുന്നത് പല സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നാകാം എന്നാൽ ഏതു സാഹചര്യമായാലും കുറ്റം ചെയ്താലേ സമാധാനമാകൂ എന്ന തരക്കാരുമുണ്ട്. ഇവിടെ കുറ്റത്തെയും കുറ്റവാസനയേയും ആ തലത്തിൽ രണ്ടായി തന്നെ ചിത്രീകരിച്ചു കാണാം.

അച്ഛന്റെ മരണത്തിന് പ്രതികാരം ചോദിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന മൂത്ത രണ്ടു മക്കളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മൂന്നാമത്തെ മകൻ ആ പ്രതികാര ചിന്തയെ ഭയത്തോടെ എതിർക്കുന്നത് കാണാം.

അക്രമ സ്വഭാവത്തോട് യാതൊരു മമതയുമില്ലാത്ത ഒരാളായിട്ടു പോലും അതേ മകന് മറ്റൊരു ഘട്ടത്തിൽ നിലനിൽപ്പിന്റെ ഭാഗമായി അക്രമത്തെ ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടി വരുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര തന്നെ അരങ്ങേറുമ്പോഴും ജീവനും ജീവിതവും അതിജീവനവും മരണവുമൊക്കെ കറുത്ത ഹാസ്യമായി മാറുന്നത് കാണാം പല സീനുകളിലും. ആ തലത്തിൽ കാണാൻ സാധിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഈ സിനിമയുടെ ആസ്വാദനവും പൂർത്തിയാകുകയുള്ളൂ. അഥവാ അത്തരത്തിലുള്ള അവതരണവും കഥാപാത്ര പ്രകടനങ്ങളുമാണ് 'കടസീല ബിരിയാണി'യുടെ ആസ്വാദനവും .

ഒരു കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമയുടെ ക്യാമറാ ഗിമ്മിക്കുകൾ ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ 'കടസീല ബിരിയാണി'യെ മികച്ച ദൃശ്യാവിഷ്ക്കരമാക്കി മാറ്റാൻ അസീം മുഹമ്മദ് - ഹെസ്റ്റിൻ ജോസഫ് ടീമിന്റെ ഛായാഗ്രഹണത്തിന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അഭിനയിച്ചവരെല്ലാം ഒരു പോലെ ഗംഭീര പ്രകടനമായിരുന്നു . വസന്ത് സെൽവം, ദിനേഷ് മണി , വിജയ് റാം, വിശാൽ റാം എല്ലാവരും കിടു . ഹക്കീം ഷാജഹാന്റെ ആ സൈക്കോ വില്ലൻ വേഷം തന്നെയാണ് അതിൽ ഏറ്റവും എടുത്തു പറയേണ്ടത്. സ്ഥിരം സൈക്കോ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ മാനറിസങ്ങൾ കൊണ്ട് വില്ലൻ കഥാപാത്രത്തെ ഗംഭീരമാക്കാൻ ഹക്കീമിന് സാധിച്ചു.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = അവതരണം കൊണ്ടും കഥാപാത്ര പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ടും ഗംഭീരമാക്കിയ സിനിമ. വില്ലൻ പൂണ്ടു വിളയാടിയ സിനിമ എന്ന് പറഞ്ഞാലും തെറ്റില്ല.

*വിധി മാർക്ക് = 7.5/10

-pravin-

ത്രില്ലർ സിനിമ പോലൊരു ഡോക്യൂമെന്ററി !!

2010 ൽ '1 boy 2 Kittens' എന്ന പേരിൽ ഫെയ്‌സ് ബുക്കിൽ വൈറലായ ഒരു വീഡിയോ ഉണ്ട്. രണ്ടു പൂച്ചക്കുട്ടികളെ ഒരു വാക്വം ബാഗിലാക്കി ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊല്ലുന്ന ആ വീഡിയോക്കെതിരെ സങ്കടം കൊണ്ടും രോഷം കൊണ്ടുമൊക്കെ ഒരുപാട് പേര് പ്രതികരിക്കുകയുണ്ടായി.

എന്നാൽ വെറുതെ പ്രതികരിച്ചു മാത്രം പോകാതെ ആ ക്രൂരത ചെയ്തവനെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ട് വരണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് അക്കൂട്ടത്തിൽ ചിലർ പിന്നീട് ഫെയ്‌സ് ബുക്കിൽ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് തുടങ്ങി.

ആരാണ് കൊലയാളി എന്ന് വ്യക്തമാകാത്ത, ഒരു റൂമിനുള്ളിൽ വച്ച് ചിത്രീകരിച്ച ആ വീഡിയോവിൽ നിന്ന് പരമാവധി തെളിവുകളും സൂചനകളും ശേഖരിച്ചു കൊണ്ട് അജ്ഞാതനായ ആ സൈക്കോയെ തേടി രണ്ടു വർഷത്തോളം ലോകം മുഴുക്കെ അവർ അന്വേഷണം തുടർന്നു.

തനിക്ക് പിന്നാലെ ഒരു കൂട്ടം പേർ അന്വേഷണവുമായി വരുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സൈക്കോയെ സംബന്ധിച്ച് അവിടുന്നങ്ങോട്ട് അതൊരു ഗെയിം ആയി മാറുകയായിരുന്നു.

ഒരിക്കലും പിടിക്കപ്പെടാത്ത വിധം ലോകത്തിന്റെ പല കോണുകളിൽ നിന്ന് അയാൾ സമാന ക്രൂരതകൾ ആവർത്തിക്കുകയും അതിന്റെ വീഡിയോ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌തു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

പൂച്ചക്കുട്ടികളെ കൊന്നു കൊണ്ട് തുടങ്ങിയ ആ ക്രൂര വിനോദം ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൊലപാതകം വരെ എത്തിയതോടെയാണ് സൈക്കോ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ കുപ്രസിദ്ധനായത്.

ലൂക്ക മഗ്നോട്ട എന്ന പേരടക്കം ആറിലധികം പേരുകളോടെ എഴുപതോളം ഫെയ്‌സ്ബുക്ക് പേജുകളും ഇരുപതോളം വെബ് സൈറ്റുകളുമൊക്കെയായി ഇന്റർനെറ്റ് ലോകത്തിൽ അഴിഞ്ഞാടിയ സൈക്കോയെ 2012 ൽ ഇന്റർപോൾ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയുണ്ടായി.

ലുക്കാ മഗ്നോട്ടയുടെ അറസ്റ്റിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെ കൊണ്ട് ചെന്നെത്തിച്ചതിൽ വലിയ പങ്കു വഹിച്ചത് ജോൺ ഗ്രീനും, ഡിയാന തോംസണും അടക്കമുള്ളവരുടെ ആ ഫെയ്‌സ് ബുക്ക് കൂട്ടായ്‌മയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അന്വേഷണങ്ങളും കണ്ടു പിടിത്തങ്ങളുമായിരുന്നു.

ഈ കേസിന്റെ വിശദമായ വിവരങ്ങളാണ് നെറ്ഫ്ലിക്സ് പുറത്തിറക്കിയ 'Dont F**k with Cats' എന്ന ഡോക്യൂമെന്ററിയിലൂടെ പങ്കു വക്കുന്നത്.

ഒരു ക്രൈം ത്രില്ലർ സിനിമ പോലെ തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ ത്രില്ലടിച്ചു കാണാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു ക്രൈം ഡോക്യൂമെന്ററി സീരീസ് ആണ് 'Dont F**k with Cats'. മൂന്ന് എപ്പിസോഡുകൾ മാത്രമുള്ള ഈ ഡോക്യൂമെന്ററി കാണുന്നവരെ മുഴുവൻ മുൾമുനയിൽ നിർത്തും എന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല.

ഒരു സിനിമയിലൂടെ പ്രേക്ഷകനെ ത്രില്ലടിപ്പിക്കാൻ പല ഗിമ്മിക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കും പക്ഷെ അത് പോലൊരു ത്രില്ല് ഡോക്യൂമെന്ററിയിലൂടെ നൽകാൻ സാധിക്കുക എന്നത് ചെറിയ കാര്യമല്ല. തിരഞ്ഞെടുത്ത വിഷയവും, അതിന്റെ അവതരണവും, പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ വിശദീകരണ ശൈലിയുമൊക്കെ അത്ര മേൽ മികച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ മാത്രം സംഭവിക്കാവുന്ന ഒന്ന്.

ഈ ഡോക്യൂമെന്ററിയെ ഇത്ര മേൽ മികച്ചതാക്കി മാറ്റിയതിൽ ഒരു വലിയ പങ്ക് ജോൺ ഗ്രീനിനും, ഡിയാന തോംസണിനും തന്നെയാണ്. അത്ര മേൽ ഗംഭീരമായ അവതരണ ശൈലിയിലൂടെയാണ്, തീർത്തും ആധികാരികമായി കേസന്വേഷണ കാലത്തെ നിർണ്ണായകമായ കാര്യങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും മറ്റും അവർ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = നിർബന്ധമായും കണ്ടിരിക്കേണ്ട ഡോക്യൂമെന്ററികളിൽ ഒന്ന് എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം.

*വിധി മാർക്ക് = 8.5/10

-pravin-

സൂപ്പർ ഹീറോയും സൂപ്പർ വില്ലനും !!

വിശ്വസനീയമായ കഥ പറയുമ്പോഴും അവിശ്വസനീയതകൾ കടന്നു വരുമ്പോൾ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ എന്നും പറഞ്ഞു തള്ളിക്കളയേണ്ടി വരുന്ന സിനിമകളുണ്ട്. എന്നാൽ രജനീകാന്തിനെ പോലുള്ള സൂപ്പർ സ്റ്റാറുകൾ സാധാരണക്കാരന്റെ വേഷം ചെയ്യുമ്പോഴും ആ കഥാപാത്രം ചെയ്യുന്ന അമാനുഷികതകളെ കണ്ണടച്ച് അംഗീകരിക്കാനും സാധിക്കാറുണ്ട്.

ഇത് ഒരു തരം ആസ്വാദന വൈരുദ്ധ്യമല്ലേ എന്ന് സംശയിക്കാമെങ്കിലും അത് അങ്ങിനെയല്ല. അവിശ്വസനീയമായ കാര്യങ്ങളെ എങ്ങിനെ പറഞ്ഞവതരിപ്പിക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ അത് നമുക്ക് എങ്ങിനെ ബോധ്യപ്പെടുന്നു എന്നതിന് അനുസരിച്ചാണ് ആസ്വാദനം.

സൂപ്പർ ഹീറോ സിനിമകളുടെ ജോണറിലേക്ക് വന്നാൽ അത്തരം ബോധ്യപ്പെടുത്തലുകളുടെ ആവശ്യകതയേ ഇല്ല. കാരണം ഒരു സൂപ്പർ ഹീറോക്ക് എന്തും ചെയ്യാനുള്ള ശക്തിയുണ്ട് എന്ന ബോധ്യം ആദ്യമേ നമുക്കുണ്ട്. അത് പോലെ എന്ത് അമാനുഷികതയും ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം സൂപ്പർ ഹീറോ കഥാപാത്രത്തിനുമുണ്ട് .

ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ മറവിൽ പലപ്പോഴും തിരക്കഥയേക്കാൾ പ്രാധാന്യം സൂപ്പർ ഹീറോയുടെ പവറിനും പ്രകടനത്തിനും നൽകാനാണ് സംവിധായകർക്കും താൽപ്പര്യം . ഇത്തരത്തിൽ മേക്കിങ് മികവ് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് സൂപ്പർ ഹീറോ സിനിമകളിൽ മിക്കതും ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് പോലും.

എന്നാൽ ബേസിലിന്റെ 'മിന്നൽ മുരളി'യിലേക്ക് വന്നാൽ വെറുതേ ഒരു സൂപ്പർ ഹീറോയെ ഉണ്ടാക്കി എടുക്കുകയല്ല ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് പറയാം. സിനിമ കാണുന്നവരെ ആദ്യമേ കുറുക്കൻമൂല എന്ന സാങ്കൽപ്പിക ഗ്രാമത്തിന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന ശേഷം ആ നാടിനെയും നാട്ടുകാരെയും വിശദമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.'കുഞ്ഞിരാമായണ'ത്തിലും, 'ഗോദ'യിലുമൊക്കെ കൈകാര്യം ചെയ്തു കണ്ട അതേ ശൈലി ഇവിടെയും കാണാം.

പണ്ട് പണ്ട് ദൂരെ ദൂരെ ഒരിടത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്ന ഒരു കഥയെ കേൾക്കുന്ന ലാഘവത്തിലേക്ക് പ്രേക്ഷകരുടെ ആസ്വാദന മനസ്സിനെ പരുവപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കുന്ന സംവിധായകനാണ് ബേസിൽ. ഒരു സാങ്കൽപ്പിക കഥാ പശ്ചാത്തലത്തെ കഥാ സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് എങ്ങിനെയൊക്കെ രസകരമാക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാവുന്ന ഒരാൾ. അരുൺ അനിരുദ്ധൻ- ജസ്റ്റിൻ മാത്യുവിന്റെ തിരക്കഥയെ ബേസിൽ ജോസഫ് പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതും അങ്ങിനെ തന്നെ.

നടൻ തിലകനുമായി ചേർന്നഭിനയിക്കുന്ന സീനിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിനയ മികവ് നായക നടന്മാരുടെ പ്രകടനങ്ങളെ പോലും സ്വാധീനിക്കാറുള്ളത് പോലെ ശക്തനായ ഒരു എതിരാളിയാണ് സൂപ്പർ ഹീറോ സിനിമകളിലെ നായകന്മാർക്ക് ശക്തി പകരുന്നത്.

ആ തലത്തിൽ നോക്കിയാൽ ടോവിനോയുടെ മിന്നൽ മുരളിയെ എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു സൂപ്പർ ഹീറോ ആക്കി ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നത് ഗുരു സോമസുന്ദരത്തിന്റെ മിന്നൽ ഷിബുവെന്ന സൂപ്പർ വില്ലനാണ് എന്ന് പറയാം. ആ ഒരു കഥാപാത്രമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ മുരളിയെന്ന സൂപ്പർ ഹീറോക്ക് ഇത്ര മൈലേജ് കിട്ടുക പോലുമില്ല.

ഒരു സൂപ്പർ ഹീറോയുടെ മെയ് വഴക്കമുള്ള ശരീരം കൊണ്ട് മിന്നൽ മുരളിയായി ടൊവിനോ മിന്നിയപ്പോൾ ഒരു സൂപ്പർ വില്ലന്റെ പല വക ഭാവ പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ട് ഷിബുവായി ഗുരു സോമസുന്ദരം മിന്നിത്തിളങ്ങുകയാണ് ചെയ്തത്.

കഥാപാത്ര നിർമ്മിതികളിലെ സൂക്ഷ്മതക്കൊപ്പം അവിശ്വസനീയമായ ഒരു കഥയെ നാട്ടിൻപുറത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിശ്വാസയോഗ്യ മാറ്റുന്നിടത്താണ് 'മിന്നൽ മുരളി' ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ദേശീ സൂപ്പർ ഹീറോയുടെ ആസ്വാദനം തരുന്നത്. സമീർ താഹിറിന്റെ ഛായാഗ്രഹണമാണ് മിന്നൽ മുരളിയുടെ മറ്റൊരു അഴകും മികവും.

ആകെ മൊത്തം ടോട്ടൽ = ഒരു സൂപ്പർ ഹീറോ സിനിമക്കപ്പുറം മനസ്സ് തൊടുന്ന ചിലതുണ്ട് മിന്നൽ മുരളിയിൽ. പ്രതീക്ഷയോടെ കണ്ട സിനിമകൾ നിരാശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനപ്പുറം പാറിപ്പറക്കുന്നു മിന്നൽ മുരളി.

*വിധി മാർക്ക് = 8/10

-pravin-